O pierwszym miesiącu w Nowej Zelandii możecie przeczytać w tym poście. Teraz czas na luty i marzec. Trochę się działo, udało się nam znaleźć pracę, zmienić miejsce zamieszkania, a potem niestety ową pracę stracić… Ale po kolei! Zacznijmy w miejscu, w którym zakończyłam poprzedniego posta. Oboje nie mogliśmy znaleźć pracy w Hamilton. Co prawda szukaliśmy jej dopiero 2 tygodnie, ale zupełny brak odzewu sprawiał, że sytuacja stawała się coraz bardziej napięta. Gdyby to się tyczyło tylko mnie, to brak zaproszeń na rozmowy kwalifikacyjne, można by usprawiedliwić brakiem nowozelandzkiego doświadczenia. Tylko, że Andy’ego telefon również milczał, a on jest Kiwi, z CV pełnym w nowozelandzkie prace… AHA! Oboje dostaliśmy ofertę pracy w KFC, ale zaproponowali tylko 3 dni tygodniowo (piątek-niedziela) i nocne godziny pracy…. Czas było sięgnąć po ostatnie koło ratunkowe, czyli szukanie fachu typowo backpacker’skiego – hotele, sady, farmy itp. Taka praca zawsze mi się marzyła w Nowej Zelandii, bo większość blogerów, których obserwowałam, właśnie tak pracowało. Brzmiało jak przygoda. Znaleźliśmy ogłoszenie, że szukają pary lub dwóch osób, do pracy w pensjonacie/hotelu w pobliżu Tongariro National Park (wulkany itp). Szybko wysłaliśmy im nasze CV, a potem od razu zadzwoniliśmy pod podany numer. Jeżeli chodzi o backpacker’skie prace, to trzeba działać dosyć szybko, bo chętnych ludzi jest od groma. Jest to bardzo popularna forma zarobku dla osób z working holiday visa, którzy zarabiają na podróże. Udało się dodzwonić od razu. Po 10 minutach rozmowy dostaliśmy pracę. Zaczynamy za tydzień. Żadnej rozmowy na Skype, nic. Wszystko dzięki temu, że Andy jest Kiwi, więc postanowili nam zaufać. NO W KOŃCU COŚ SIĘ UDAŁO! Ja ucieszyłam się podwójnie, bo udało się w końcu znaleźć robotę i wyjeżdżaliśmy z Hamilton, które muszę przyznać, nie do końca polubiłam… Trochę o Hamilton… Hamilton nadaje się na idealny przykład definicji – miasto dziura. Niby dosyć spore, niby trochę osób tam mieszka, ale jeżeli nie masz tam rodziny/znajomych/pracy, to raczej się tam nie przyjeżdża, bo nie ma po co. Pomimo tego, że Hamilton znajduje się po drodze, do wielu popularnych turystycznie miejsc, to niewielu podróżników się tu zatrzymuje. Dlaczego? Bo nic tu nie ma. To miasto nawet nie jest ładne. Gdy będąc jeszcze w Polsce, chciałam zobaczyć, jak wyglądają jego ulice, to nie dowiedziałam się zbyt wiele, bo większość zdjęć było z lotu ptaka. Dlaczego? No bo co tu fotografować, skoro nic tu nie ma xD. W Hamilton mieszka około 170 tysięcy ludzi. To nie jest zbyt wiele, zwłaszcza, że jest to czwarte największe miasto w Nowej Zelandii. Taki jest klimat Nowej Zelki, miasta są trochę słabe, ale przecież nie one są tutaj najważniejsze, bo NATURA POWALA NA KOLANA. Podejrzewam, że Hamilton nie przypadło mi do gustu, bo nie mieliśmy dobrego startu. Pierwsze miejsce jakie tam zobaczyłam, to była dzielnica, po której wszędzie walały się śmieci (dzielnica, w której mieliśmy mieszkać z resztą). Niektóre osiedla w Nowej Zelandii, nie mają zewnętrznych koszy na śmieci. W dniu wywozu śmieci (lub dzień przed), ludzie wystawiają worki przed dom i tyle. Odpady segregowane umieszcza się w dość małym, plastikowym pojemniku. Wystarczy, że ktoś źle zawiąże worek i wiele nie potrzeba, aby śmieci zamiast w worku, znajdowały się na ulicy. Tak to właśnie tam wyglądało, bardzo niechlujnie. Ale też muszę przyznać, że nasza dzielnia, nie należała do najlepszych (mieszkaliśmy obok uniwerku). Więc może dlatego taki pomysł wywozu śmieci, nie był najlepszym rozwiązaniem xD. Ale nie jest tak źle! Hamilton ma jednak też fajne miejscówki. Przez środek miasta przepływa rzeka Waikato, obszar w centrum wokół wody jest pięknie, zielono zagospodarowany. Super miejscem, które uważam, że powinno znajdować się na listach miejsc do odwiedzenia przez podróżujących przez Nową Zelandię, jest Hamilton Gardens. Ogrody może nie brzmią za ciekawie, ale te są super! HG składa się z wielu małych ogrodów, w różnych stylach np. egipski, włoski, czy surrealistyczny. Wstęp jest za darmo, a nieopodal znajduje się jeszcze piękny, różany park Roger Rose Garden (też za darmoszkę). Processed with MOLDIV CZAS DO PRACY! Do miejsca naszej nowej pracy mieliśmy jakieś 200km. Przeprowadziliśmy się do wioski National Park, najwyżej położonej miejscowości na północnej wyspie. Miejsce typowo turystyczne, sporo hotelików i pokoi do wynajęcia. Wioska posiadała dwa sklepy (w tym jeden z prawie pustymi półkami), stację benzynową ze sporą cenową przebitką, dwie kafejki (nie licząc hotelowych), 1 bar, mini golf i ścianę wspinaczkową. Najbliższa miejscowość była oddalona o 35 km. Do dużego miasta mieliśmy 100 kilosów. Mieszkaliśmy pośrodku niczego. Ale blisko pięknych miejscówek. Z naszej wioski widzieliśmy dwa wulkany, w tym Górę Przeznaczenia – Mt. Doom znaną z Władcy Pierścieni. Lokum mieliśmy zapewnione przez pracodawców, kosztowało nas 60 dolców/tydzień za osobę. Mieszkaliśmy w małej chatce na tyłach pensjonatu. Izolacja była jeszcze gorsza, niż w poprzednim naszym lokum. Tutaj noce były naprawdę zimne, więc zimna toaleta z rana, nie była najprzyjemniejszym doświadczeniem :P. Wraz z lokum mieliśmy zapewnione śniadania i lunch. Gdy odwiedzały nas wycieczki szkolne, mieliśmy również obfite kolacje. Idealne miejsce do zaoszczędzenia kasy. Jedzenia praktycznie nie musieliśmy kupować, a kasy też nie przetracaliśmy na głupoty, bo nie było gdzie 😛 . Wraz z nami pracowały jeszcze dwie osoby – chłopak z Francji i dziewczyna z Czech. Oboje na nowozelandzkiej working holiday visa. Praca typowo hotelowa – sprzątanie, przygotowywanie pokoi, recepcja, obsługa gości, kelnerowanie, pomoc na kuchni i tak dalej i tak dalej. Mieliśmy spoko ekipę, więc było naprawdę fajnie. W wolnym czasie jeździliśmy po okolicach albo wspinaliśmy się na ściance wspinaczkowej. Zagraciały pokój ze sprzętem narciarskim, przekształciliśmy w tzw. “cool kids room”, czyli miejsce, w którym spędzaliśmy czas z naszymi współpracownikami – filmy, gry itp. Było naprawdę super. A jak jest super, to musi w końcu coś się stać… STAŁ SIĘ KORONAWIRUS Świat szalał, zamykał się, z mediów dochodziły ciągle niepokojące informacje na temat tego co się dzieje w Europie… a w Nowej Zelandii? Spokój. Kiedy w Polsce brakowało papieru toaletowego, my docenialiśmy fakt, że mieszkając na końcu świata, takie rzeczy nas całe szczęście omijają. Do czasu proszę Państwa… do czasu… Właściwie wszystko padło tutaj prawie z dnia na dzień. Gdzieś wcześniej doszły nas informacje, że Nowa Zelandia zamyka granice, ale jakoś nikt do końca nie zastanawiał się co to oznacza… Zamykają? No dobrze – i wszyscy wrócili do normalnego życia. Nowa Zelandia słynie z turystyki. A co oznacza zamknięcie granic? No właśnie. W międzyczasie, pomimo bardzo małej ilości zachorowań (wtedy było chyba niecałe 10 osób), szkoły zaczęły się cykać i rozpoczęło się odwoływanie wycieczek. Od tego momentu wszystko potoczyło się szybko. W poniedziałek ( nasi współpracownicy zostali poinformowani, że niestety za 3 tygodnie będą musieli pożegnać się z pracą, bo ludzie masowo anulują swoje przyjazdy. Dwa dni później, ja z Andym zostaliśmy poinformowani, że niestety również będziemy musieli się pożegnać z pracą, bo rezerwacji jest coraz mniej. W piątek dowiedzieliśmy się, że zamiast jeszcze 3 tygodni pracy, pozostał nam tylko 1 dzień. W sobotę kończymy… Wszystko ruszyło jak lawina i nie ma już żadnych rezerwacji. Właściciele byli totalnie załamani, a to nie była pierwsza taka kryzysowa sytuacja w dziejach ich biznesu. Wcześniej wybuchały wulkany, były przez to przestoje, ale tak ciężkiej do przewidzenia sytuacji jeszcze nie mieli. Nie są nawet pewni, czy przetrwają ten kryzys, bo nie wiedzą ile on potrwa… Co teraz? Pomimo, że straciliśmy pracę, pozwolono nam pozostać w naszym lokum do momentu, aż znajdziemy kolejną pracę. To było bardzo miłe z ich strony. Z Andym postanowiliśmy jednak zatrzymać się u jego Mamy i tam zastanowić się co dalej. W poniedziałek ( przyjechaliśmy na miejsce, dowiadując się, że w za dwa dni nastąpi tzw. lock down. Czyli podobnie jak w Europie, zamknięcie prawie wszystkiego, plus ograniczenie wychodzenia z domu. Ma to póki co potrwać 4 tygodnie. Więc zdaje się, że jesteśmy na ten czas uziemieni. Jedyna dostępna praca, którą moglibyśmy obecnie dostać, gdy wszystko jest pozamykane, to zbieranie owoców. Niestety nie możemy się jej na razie podjąć, bo wszelkie oferty są poza naszym regionem. Nie można za bardzo się przemieszczać pomiędzy regionami, plus bardzo ciężko w takiej sytuacji byłoby coś wynająć, dlatego na razie chyba zostaniemy tutaj. I tak mamy ogromne szczęście, że mamy się gdzie zatrzymać! Oby to wszystko się niebawem skoczyło! ZDROWIA! Tags: KoronawirusNowa ZelandiaPraca w Nowej Zelandii

Dr Joanna Siekiera; Fot. zbiory prywatne Rodziny zmarłych w Nowej Zelandii często nie potrafią zawrzeć porozumienia z władzami w sprawie pochówku. Wówczas to angażowane są służby porządkowe, a sprawa niejednokrotnie ma swoje zakończenie w sądzie rejonowym. Temat ten zyskał na znaczeniu wraz z większą świadomością społeczeństwa obywatelskiego i szerszymi możliwościami kontaktu z państwem - pisze dr Joanna Siekiera z Wydziału Prawa Uniwersytetu w nowozelandzkie to hybryda zwyczajowych i religijnych norm pochodzących od rdzennej mniejszości maoryskiej i brytyjskiego systemu prawa precedensowego. Należy podkreślić, że zwyczajowe prawo Maorysów (tikanga) posiada de iure pozycję normy o charakterze ius cogens. Wszelkie orzeczenia sądów i trybunałów czy akty parlamentu w Wellington lub czynności administracyjne powinny być podejmowane zgodnie z tikanga. Dotyczy to również prawa cywilnego, w tym pochówku. Ryc. 1 Herb Nowej Zelandii od 1956 r. (wersja aktualizująca herb powstały w 1911r.) Prawo Nowej Zelandii charakteryzuje się naprzemiennym przenikaniem porządków i tradycji prawnych: ustawowej, spisanej przez ludność pochodzenia europejskiego oraz zwyczajowej, przekazywanej ustnie przez autochtonów – Maorysów. Pierwszy zbiór norm, a zatem te przepisy, które powstały w ramach narzuconego kolonialnego systemu common law, należy podzielić na pochodzące od dwóch państw: 1) Imperium Brytyjskiego, jeszcze za czasów, gdy Aotearoa (Oficjalna nazwa Nowej Zelandii w drugim języku urzędowym, tj. maoryskim, oznacza ‘Kraina Długiej Białej Chmury’) stanowiła brytyjską kolonię, a później dominium; 2) Nowej Zelandii – odkąd rząd w Wellington zyskał suwerenną możliwość ustanawiania własnego prawa niezależnego od aktów przyjmowanych przez parlament w Londynie (w 1947r.). Drugim elementem nowozelandzkiego porządku prawnego jest tikanga – maoryskie prawo zwyczajowe. Plemiona Maorysów opracowały płynnie funkcjonujący system sprawowania władzy, struktur cywilnych oraz przyjętych i zaakceptowanych zwyczajów na długo przed najazdem Brytyjczyków w XIX w. Te normy prawne regulowały szereg ważnych zagadnień w życiu codziennym ludności. Były to kwestie związane z handlem i prawem do ziemi, prawo rodzinne, pokojowe rozwiązywanie konfliktów czy ochrona środowiska, będącego wszak, zgodnie z wierzeniami, istotowo złączonym z ludźmi. Prawo zwyczajowe Maorysów jest głęboko zakorzenione w ich religii, która powiązana jest z kultem sił przyrody. Stąd tikanga pochodzi bezpośrednio z pragmatycznej wiedzy o geograficzno-społecznych warunkach na Wyspie Północnej i Południowej, na które składa się państwo nowozelandzkie. Konflikt norm dotyczących pochówku pozostaje nierozwiązany, a dotyczy wielu obywateli; nie tylko tych, którzy są etnicznie Maorysami, ale także ich przyjaciół, partnerów czy współmałżonków. Rozwiązania proponowane przez jedną stronę nie zawsze satysfakcjonują tę drugą, podczas gdy sztywne regulacje strefy światopoglądowej spotyka się ze sprzeciwem społeczeństwa. W procedurze cywilnej obserwuje się konflikt między prawem stanowionym, prawem zwyczajowym mniejszości, a wolą rdzennych testatorów. Maoryski zwyczaj pogrzebu zwany jest tangihanga (tangi). Sam pochówek składa się z trzech etapów: publiczna inicjacja, ceremonia i wreszcie usunięcie tūpāpaku (ciała nieboszczyka). Obrzęd zmienił swoją formę od czasów kolonizacji, wraz z chrystianizacją plemion autochtonów, jednak merytoryczne odniesienie do wędrówki duszy pozostało. Obecnie to właśnie ostatni etap wzbudza najwięcej kontrowersji prawnych. Bardzo często bowiem zwyczaje pochówku Maorysów są niezgodne z normami zawartymi w prawie wewnętrznym . W ostatnich latach toczyło się kilka postępowań cywilnych między osobami pochodzenia maoryskiego. Ustawa o pochówku i kremacji z 1964 roku była sprzeczna z wolą rdzennych testatorów. Jednak bardzo często te tradycyjne rytuały pogrzebowe są niezgodne ze standardami prawa stanowionego. Wielokrotnie rodziny zmarłych nie potrafią zawrzeć porozumienia w sprawie pochówku, uszanować woli testamentowej osoby pochodzenia maoryskiego bądź Pakeha (europejskiego), czy wreszcie przestrzegać prawa stanowionego. Wówczas to angażowane są służby porządkowe, a sprawa niejednokrotnie ma swoje zakończenie w sądzie rejonowym. W ostatnich latach odnotowuje się liczne konflikty cywilne w związku z próbą wykradzenia zwłok z domu pogrzebowego zamordowanej Ashlee Edwards (Bilby 2012), brakiem zgody rodziny na pochowanie komika Billy’ego T. Jamesa wraz z jego przetransplantowanymi częściami serca czy wykradzeniem i pochowaniem ciała Tiny Marshall-McMenamin przez ojca celem uprzedzenia pochówku zgodnego z wolą męża zmarłej. Tematyka ta jest niełatwa, wrażliwa, a nawet drażliwa z uwagi na tak kruchą kwestię, jak ostatnie pożegnanie najbliższych osób. Jednak do konfliktu norm dochodzi także zagadnienie religii i tradycji praprzodków. Tutaj należy mieć na uwadze, iż prawo ludności autochtonicznej zajmuje wysokie miejsce w hierarchii źródeł prawa nowozelandzkiego, a każda sprawa musi być rozpatrywana indywidualnie. Jak pokazują ostatnie lata, rośnie liczna powództw cywilnych, ale także postępowań karnych w związku z nielegalnym obchodzeniem się ze zwłokami. Ilustruje to społeczne napięcie, gdzie obywatele reprezentujący inne tradycje, w tym kultury prawne, mają spore trudności z kultywowaniem swoich wartości. Z jednej strony dowodzi to coraz większej świadomości społeczeństwa obywatelskiego, które wie, jakimi metodami i w jakiej instytucji dochodzić swoich racji, czy to na drodze sądowej, czy pozasądowej. Z drugiej jednak strony, orzeczenia sądów Nowej Zelandii oraz szereg ustaw stoją na straży równości wszystkich: Maorysów oraz pakeha stawiając przed nimi tożsame wymagania. Religia ma istotne znaczenie w życiu publicznym, jednak porządek państwowy oraz element wolicjonalny obywatela musi być uszanowany, nawet jeśli stoi to w sprzeczności z normami religijnym. Fragment artykułu: J. Siekiera, Konflikt norm pomiędzy maoryskim zwyczajem pochówku a nowozelandzkim prawem ustawowym, “AUL. Folia Iuridica” Tom 92 (2020). Źródło: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego Joanna Siekiera - prawnik międzynarodowy, doktor nauk społecznych w dziedzinie nauk o polityce publicznej, pracuje jako postdoktor na Wydziale Prawa Uniwersytetu w Bergen w Norwegii, radca prawny w projekcie „Mare Nullius: Sea Level Rise and Maritime Sovereignties in the Pacific”. Była stypendystka rządu Nowej Zelandii na Uniwersytecie Victorii w Wellington. Tezę doktorską obroniła w 2017 r. w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Autorka ponad 80 prac naukowych o zasięgu międzynarodowym, w kilku językach, a także trzech współautorskich monografii. Jej specjalizacja to prawno-polityczne relacje na Pacyfiku Południowym, a także prawo wojenne (

Jak już wcześniej wskazywaliśmy w naszych publikacjach, dnia roku Słowenia jako piąte państwo ratyfikowała Konwencję MLI, która weszła w życie z dniem roku w Państwach, które dotychczas ją ratyfikowały tj. Polska, Austria, Wyspa Man, Jersey i wspomniana z informacją opublikowaną na oficjalnej stronie OECD od dnia roku Konwencja MLI będzie modyfikowała postanowienia umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, które zawarły ww. jurysdykcje. Nowa Zelandia ratyfikowała ww. konwencję w dniu roku. Z uwagi na przepisy konwencyjne zmiany przepisów w zakresie regulowanym ww. ratyfikacją wejdą w życie w Nowej Zelandii z dniem tak jak w przypadku państw, które wcześniej ratyfikowały Konwencję MLI przepisy dotyczące kwestii rozliczeniowych Polski względem Nowej Zelandii w przypadku dochodów polskich marynarzy z tytułu pracy na rzecz armatorów nowozelandzkich zaczną obowiązywać od Zelandia – proporcjonalne zaliczenie?W przypadku Nowej Zelandii wprowadzono od 2019 roku zmianę metody unikania podwójnego opodatkowania z metody wyłączenia z progresją na mniej korzystną metodę proporcjonalnego zaliczenia. Wprowadzenie tej metody nastąpiło w oparciu o „milczące przyjęcie” Nowej Zelandii, gdyż Nowa Zelandii nie zgłosiła żadnych zastrzeżeń do propozycji Polski w ww. oparciu o treść normatywną art. 14 ust 3 Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Nową Zelandią w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Warszawie dnia r.: „wynagrodzenie otrzymywane za pracę najemną, wykonywaną na pokładzie statku morskiego lub statku powietrznego eksploatowanego w transporcie międzynarodowym przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, może być opodatkowane w tym Państwie.” Dotychczas zgodnie z art. 21 ust. 2a ww. Umowy: „jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który stosownie do postanowień niniejszej Umowy, podlegają opodatkowaniu w Nowej Zelandii, to Polska, z uwzględnieniem postanowień punktu b), wyłączy taki dochód od opodatkowania; Polska, przy obliczaniu podatku należnego od pozostałego dochodu tej osoby zastosuje stawkę podatku, jaka byłaby właściwa, gdyby wyłączony dochód nie był wyłączony” – zastosowanie ma do końca 2018 roku korzystna dla marynarzy metoda wyłączenia z kolei kwestię eliminacji podwójnego opodatkowania, od roku, będzie regulowała Konwencja MLI – czyli zastosowanie znajdzie metoda odliczenia proporcjonalnego, która zdecydowanie zmieni sytuację podatkową polskich marynarzy uzyskujących przychody z tytułu pracy najemnej na statkach eksploatowanych przez nowozelandzkiego obowiązku podatkowego w Polsce Obowiązek podatkowy w Polsce powstaje w przypadku uzyskania dochodów z pracy na statku eksploatowanym w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwo z faktycznym zarządem między innymi w Norwegii, Singapurze, Arabii Saudyjskiej, Katarze, Egipcie, Australii, Brazylii oraz innych państwach, gdzie zastosowanie znajduje metoda proporcjonalnego odliczenia – od roku także w przypadku Nowej Zelandii. Fakt zastosowania metody proporcjonalnego odliczenia i jednocześnie brak umieszczenia danego państwa na liście rajów podatkowych uprawnia każdego marynarza do zastosowania tzw. ulgi abolicyjnej przewidzianej w art. 27g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z uwagi na powyższe Nowa Zelandia również będzie „dodana” do listy Państw objętych ulgą abolicyjną w pracy w ww. modelu zatrudnienia wiązać się będzie z koniecznością comiesięcznego uiszczenia zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz z koniecznością rozliczenia danego roku w zeznaniu rocznym. Jeżeli podatnik nie będzie chciał opłacać zaliczek z na poczet PIT, z uwagi na fakt zastosowania tzw. ulgi abolicyjnej, będzie miał możliwość złożenia wniosku o ograniczenie poboru zaliczek na podatek na podstawie art. 2 § 2a ustawy Ordynacja o ograniczenie poboru zaliczek w przypadku Nowej Zelandii w 2019 rokuOd roku w przypadku pracy marynarza na rzecz przedsiębiorstwa z faktycznym zarządem w Nowej Zelandii jedną z najważniejszych kwestii dla marynarza, posiadającego polską rezydencję podatkową, będzie ustalenie terminu złożenia ww. wniosku o ograniczenie poboru zaliczek. Wniosek należy złożyć przed terminem płatności pierwszej zaliczki na podatek, a mianowicie:1. albo do 20 kolejnego miesiąca po uzyskaniu przychodu (przelewu);2. albo do 20 kolejnego miesiąca po powrocie do pierwszą znajdzie zastosowanie, gdy w momencie wpływu pensji na rachunek bankowy marynarz będzie pozostawał w domu. Natomiast jeżeli w trakcie wypłaty pierwszej pensji marynarz będzie zamustrowany na statku termin płatności pierwszej zaliczki minie w terminie wskazanym w punkcie drugim. W zakresie dokumentów i uzasadnienia wniosku o ograniczenie poboru zaliczek na podatek w celu zabezpieczenia swojej sytuacji podatkowej rekomenduje się skorzystanie z pomocy profesjonalnego pełnomocnika posiadającego uprawnienia radcy prawnego lub doradcy podatkowego, gdyż w wielu przypadkach organy podatkowe w Polsce bezzasadnie utrudniają podatnikom uzyskanie pozytywnej decyzji w zakresie ograniczenia poboru zaliczek. Zeznanie podatkowe w Polsce za rok 2019 w przypadku dochodów z Nowej ZelandiiZeznanie podatkowe za rok 2019 w przypadku Nowej Zelandii, będzie trzeba złożyć do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, w którym powstał obowiązek podatkowy (nowe regulacje dotyczące Nowej Zelandii) tj. do 30 kwietnia 2020 roku. Warto podkreślić, iż taki obowiązek powstaje również w sytuacji, gdy marynarz nie będzie uzyskiwał przychodów z innych źródeł tylko z Nowej Zelandii. Marynarze, zatrudnieni na statkach zarządzanych przez przedsiębiorstwa z faktycznym zarządem usytuowanym w Nowej Zelandii muszą pamiętać, o kilku kwestiach przy rozliczeniu rocznym za rok 2019:1) Jeżeli marynarze uzyskają jedynie dochód związany z pracą dla ww. przedsiębiorstwa to kwota ulgi abolicyjnej przysługującej do odliczenia będzie równa kwocie wyliczonego podatku do zapłaty, co doprowadzi do „wyzerowania” zobowiązania podatkowego w Natomiast w sytuacji, w której marynarz oprócz ww. dochodów uzyska dochód z pracy na statku eksploatowanym w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwo z faktycznym zarządem w Państwie gdzie zastosowanie znajduje metoda wyłączenia z progresją – dochód ten nie będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce, ale będzie miał wpływ na wysokość stopy procentowej mającej zastosowanie do dochodu z Nowej Zelandii co finalnie, po odliczeniu ulgi abolicyjnej, skutkuje zapłatą różnicy wyliczonego podatku w Polsce. PodsumowanieMarynarze posiadający polską rezydencję podatkową, którzy wykonują pracę najemną na statkach eksploatowanych przez przedsiębiorstwa z faktycznym zarządem w Nowej Zelandii muszą przygotować się do niekorzystnej dla nich zmiany, od roku, metody unikania podwójnego opodatkowania tj. z metody wyłączenia z progresją na metodę proporcjonalnego zaliczenia. Jeżeli przepisy ustawy o PIT nie ulegną w międzyczasie zmianie ww. marynarzom będzie przysługiwało prawo do ulgi abolicyjnej. Z uwagi na powyższe, wszystkim marynarzom zatrudnionym w ww. modelu rekomendujemy w roku 2018 analizę sytuacji podatkowej lat 2012-2018 oraz skorzystanie z pomocy profesjonalnego pełnomocnika w 2019 roku, gdy organy podatkowe zaczną weryfikować składane przez marynarzy dokumenty w kontekście postępowania w zakresie ograniczenia poboru zaliczek. Trudno określić jakie tendencje interpretacyjne pojawią się w tym zakresie w roku Prawny Mateusz RomowiczWięcej informacji znajdą Państwo na stronie

Gratulacje! Jesteś już posiadaczem wizy Working Holiday! Szczęśliwie masz już bilet na drugi koniec świata, ale temat „praca na miejscu” spędza Ci sen z powiek? Dobrze trafiłeś! Zanim zabierzesz się za przekopywanie ogłoszeń, trzeba załatwić kwestię karty sim, żeby można było do potencjalnego pracodawcy zadzwonić. My wybraliśmy sieć 2degrees. Skusiła nas ofertą 30 dniowego pakietu za 19 dolarów, w skład którego wchodzi 90 minut do krajowych sieci, 500MB i nieograniczona ilość smsów. Niestety, 2degrees ma kiepski zasięg w oddalonych od cywilizacji miejscach, takich, jak Glentanner. Jeśli zamierzacie uciec na podobne odludzie, lepszym wyborem będzie zakup karty SIM od sieci Telecom. Najlepiej jednak sprawdzić oferty wszystkich sieci zanim podejmie się decyzję. Najwięksi gracze na rynku to 2degrees, Telecom i Vodafone. Prócz tego jest kilku wirtualnych operatorów, np. Skinny Mobile. Jeśli zamierzasz często się przemieszczać zaopatrz się w kartę SIM od SPARK. Karty można odebrać za darmo na lotniskach, w wypożyczalniach aut, czy w hostelach. W czasie naszych road tripów to właśnie z ich kart sim korzystaliśmy. W wielu miejscach bowiem zlokalizowane są budki telefoniczne (tak, tak klasyczne budki telefoniczne z aparatem telefonicznym w środku), przy których odbierać można darmowe WI-FI od tego właśnie operatora. Gdzie szukać pracy? Pracy najlepiej szukać przez internet. Można nawet próbować przed przylotem. My tak właśnie zrobiliśmy – zaczęliśmy rozsyłać CV będąc jeszcze w Wietnamie. Zaowocowało to pozytywnie zakończoną rozmową kwalifikacyjną na Skype już kilka dni po przylocie do Auckland! Ogłoszeń szukaliśmy wszędzie gdzie się dało. Bardzo przydała się lista stron z ogłoszeniami dostępna stronie Immigration : Work Opportunities. Zdecydowanie najpopularniejszą z nich jest Backpacker Board. Tam ogłoszenia pojawiają się praktycznie codziennie, więc warto trzymać rękę na pulsie. Jeśli tylko podany jest numer telefonu, należy wysłać CV i zaraz potem zadzwonić. Nie ma co czekać na odpowiedź ze strony pracodawcy. Rynek pracy w NZ jest mocno wysycony, zwłaszcza w sektorze prac sezonowych i dorywczych, dostępnych dla posiadaczy wiz Working Holiday. Dla Polaków jest obecnie tylko 100 miejsc rocznie, ale obywatele innych krajów mają ich po kilka tysięcy lub nie mają żadnego limitu. Chętnych na to samo stanowisko może więc być wielu, czyli trzeba działać szybko. Czy trzeba dobrze znać język? Spotkaliśmy się z tym pytaniem już wielokrotnie i odpowiedź jest tylko jedna – tak, trzeba dobrze znać język, żeby znaleźć pracę na rozsądnych warunkach. Ciężko liczyć na powodzenie znając tylko podstawy angielskiego. Trzeba przecież być w stanie zadzwonić do pracodawcy, przejść przez rozmowę kwalifikacyjną, załatwić niezbędne dokumenty, etc. Z kiepską znajomością języka można liczyć na prostą, ciężką pracę fizyczną, najprawdopodobniej za minimalną stawkę. Nie oznacza to jednak, że bez dobrej znajomości języka nie da się przetrwać tych 12-tu miesięcy i nie da się znaleźć pracy. Ale zdecydowanie od poziomu naszej komunikacji zależy komfort życia na miejscu. No właśnie, ile można zarobić? Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na tak postawione pytanie. Zależy od tego co się potrafi, chce i lubi robić. Na dzień pisania tego tekstu, minimum, na jakie można liczyć to $ za godzinę pracy (mowa o $ NZ). Mniej nikt nie powinien proponować, bo jest to niezgodne z prawem. Planowane jest podniesie minimum wage do $15-15,50 w kwietniu 2016 r. Praca w czasie świąt narodowych jest płatna 50% więcej. Można oczywiście dostać pracę za wyższą stawkę godzinową, ale na potrzeby wstępnego oszacowania własnych możliwości, najlepiej założyć, że będzie się pracowało za stawkę minimalną. Kwestią dyskusyjną pozostaje ilość godzin w tygodniu. Przed przyjazdem zakładaliśmy, że będziemy chwytać się krótkoterminowych zajęć i pracować po 20-30 godzin tygodniowo za minimalną stawkę. Wystarczy, że pokryjemy z tego koszty życia i podróżowania po Nowej Zelandii. Chcieliśmy po prostu odwiedzić i zobaczyć ten fantastyczny kraj, a nie zbijać kokosy. Jeśli uda się więcej, to świetnie. Jeśli nie, też dobrze, nie dołożymy przynajmniej do całego wyjazdu. Myślę, że dobrze jest wyjść z takiego założenia planując własny przyjazd, żeby uniknąć późniejszych rozczarowań. Na miejscu szybko okazało się, że w najwyższym sezonie trafiały się i tygodnie, kiedy pracowaliśmy po 14 h dziennie. Tak na prawdę z obserwacji wynika, ze wszystko zależy od: branży, rejonu i pory roku. ...a co z tym słynnym zbieraniem kiwi? Owszem, jest taka możliwość. Praca jest praktycznie przez cały rok, zazwyczaj za minimalną stawkę. Można też zbierać winogrona, jabłka i inne owoce. Często wymagane jest posiadanie samochodu, żeby można było dojechać na miejsce pracy. Równie często praca jest w pakiecie z noclegiem w wieloosobowym (6-8) pokoju, w brudnym hostelu, za około $140 tygodniowo (za osobę). Zrezygnowanie z tego noclegu jest równoznaczne ze zrezygnowaniem z pracy. Ponadto wymagane jest zadeklarowanie się na minimum 4-6 tygodni, a za nocleg trzeba wpłacić kaucję, z odzyskaniem której bywają problemy, podobnie, jak z otrzymaniem należnej zapłaty. Sporo takich historii krąży pośród podróżników. Pamiętać trzeba też o tym, że jest to ciężka praca fizyczna w zmiennych warunkach pogodowych. Inaczej mówiąc, cały dzień w deszczu albo w słońcu. Można też trafić na pracę np. przy paczkowaniu owoców. Wtedy jest dach nad głową w trakcie pracy, ale historia z noclegiem pozostaje. Do tego takie miejsca zazwyczaj pracują 24 godziny na dobę, więc jest spora szansa, że trafi się na nocną zmianę. Pieniądze z takiego zajęcia nie wyglądają w rzeczywistości aż tak dobrze, jak na kalkulatorze. My potraktowaliśmy tą opcję jako absolutną ostateczność. Chyba chętniej byśmy poszli do pracy na kilka godzin tygodniowo w zamian za nocleg. Jedynym (sporym) plusem pracy przy kiwi, jest to, że spotyka się mnóstwo innych podróżników. Praca za nocleg i wyżywienie Jest taka opcja, dość dobra dla osób, które cenią sobie niezależność i nie chcą uwiązywać się na cały dzień w jednym miejscu. W końcu praca to nie wszystko. Jest to też dobre wyjście dla kogoś, kto w zasadzie pracować nie planował, ale szuka oszczędności w trakcie swojej podróży. Ofert pracy tego typu jest sporo, wystarczy poszukać pod hasłem WOOFING albo workaway. Zazwyczaj ilość godzin w zamian za nocleg i wyżywienie nie przekracza 2-3 dziennie. Nie zawsze trzeba pracować każdego dnia, czasem tylko kilka dni w tygodniu. Nie zawsze też za noclegiem idzie wyżywienie, czasem jest to sam nocleg. Taką pracę można dostać np. na dużej farmie z krowami czy owcami, gdzie każda para rąk jest w cenie, albo w hostelu, gdzie w zamian za nocleg (najczęściej w pokoju wieloosobowym) sprząta się pokoje, łazienki i toalety. Często też taką pracę oferują pensjonaty z kawiarniami albo restauracjami. Możliwości jest dość dużo, sporo takich ogłoszeń pojawia się na wspomnianej wcześniej stronie Backpacker Board i tam można rozpocząć poszukiwania. Mieszkanie za darmo bez pracy. O co chodzi? Tak, można coś takiego zaaranżować. Jest to dość popularny w tej części świata house sitting. Wygląda to mniej więcej tak: właściciel domu ma 2 psy, 3 koty, wielki ogród i chce wyjechać na parę tygodni na wakacje, np. do Europy. Zamiast płacić komuś za utrzymanie domu w czasie jego nieobecności, zgadza się udostępnić dom podróżnikowi, który w zamian za nakarmienie zwierzaków i podlanie ogrodu zyskuje dach nad głową na kilka tygodni. Obie strony oszczędzają i są zadowolone. Do tego właściciel nie musi się martwić czy ktoś się nie włamie do domu, bo ten nie zostanie pusty. Przy okazji poznaje się sąsiadów, a kto wie co z takich znajomości później wyjdzie. Chcąc skorzystać z takiej opcji trzeba jednak lubić zajmować się zwierzakami, być otwartą na ludzi miłą osobą, która budzi zaufanie i dobrze znać język. W internecie sporo jest portali, które pośredniczą między właścicielami, a osobami chętnymi do zajęcia się ich dobytkiem w zamian za nocleg. Poszukiwania można rozpocząć np. tutaj: Kiwi House Sitters Podobno w Nowej Zelandii jest bardzo drogo? Nie aż tak, jak może się wydawać. Ceny w większości są zbliżone to tych w Anglii, ale często jest też taniej. Planując jednak swój budżet najlepiej założyć identyczny poziom cenowy, jak w Zjednoczonym Królestwie. Miesięczne koszty utrzymania zależą od indywidualnych potrzeb i skłonności do poświęceń. Żeby zobrazować mniej więcej koszty, weźmy za przykład miesiąc życia w Auckland. Naszym zdaniem, jeśli chce się prowadzić w pojedynkę w miarę normalny tryb życia, na miesiąc powinno wystarczyć 4000zł. Przez w miarę normalny tryb życia rozumiemy płacenie za nocleg (pokój w jakiś domu), normalne jedzenie, czyli gotowanie, a nie jakieś tanie konserwy i przetworzone produkty z dolnej półki, wyjście na piwo i kolację do knajpy 2-3 razy w miesiącu, wycieczki po okolicy miasta w weekend (nie każdy), może jakieś wyjście do kina raz czy dwa. Może się jednak zdarzyć, że nasze założenia są zbyt optymistyczne i podana kwota nie wystarczy. Dla pewności lepiej mieć więcej. Najprostsza droga do oszacowania kosztów, to przejrzenie gazetek promocyjnych z supermarketów. To daje jakiś pogląd na to, co można kupić i za ile. Każdy może przejrzeć takie gazetki przed przyjazdem, na stronach internetowych supermarketów, np. New World, Pack’n’Save albo Countdown. W Nowej Zelandii nie ma bowiem Tesco. Przeczytaj też: IRD i konto bankowe – WHV formalności po przylocie Samochód w Nowej Zelandii- jak kupić i sprzedać Jak dostać zwrot podatku w Nowej Zelandii Czym podróżować po Nowej Zelandii Nowa Zelandia: spanie w samochodzie- krótki poradnik Nowa Zelandia: spanie w samochodzie- krótki poradnik

Ostrzeżenia dot. COVID-19 Bezpieczeństwo W kwietniu 2019 roku władze Nowej Zelandii obniżyły stopień zagrożenia bezpieczeństwa z wysokiego na średni. Nie ma przeciwskazań dotyczących podróżowania po kraju. Wszystkim osobom zaleca się ostrożność, a w przypadku zauważenia niepokojących zachowań prosi się o kontakt z miejscową policją (nr tel. 111) Nowa Zelandia leży w strefie aktywnej sejsmicznie. Informacje i porady jak zachować się w razie trzęsienia ziemi lub wybuchu wulkanu są dostępne na stronie poniższej stronie. MSZ apeluje o zgłaszanie podróży w systemie Odyseusz. Wjazd i pobyt Na jakim dokumencie podróży można przekroczyć granicę? Paszport TAK Paszport tymczasowy TAK Dowód osobisty NIE Jaka jest wymagana minimalna ważność dokumentu podróży? Paszport powinien być ważny 3 miesiące od daty planowanego wyjazdu z Nowej Zelandii lub 1 miesiąc od daty planowanego wyjazdu z Nowej Zelandii, jeśli Twój paszport został wydany przez państwo posiadające swoje przedstawicielstwo w Nowej Zelandii, które może wydawać dokumenty paszportowe. Czy trzeba wyrobić wizę? Obywatele RP przyjeżdżający na okres nie dłuższy niż 3 miesiące korzystają z ruchu bezwizowego, który obejmuje następujące kategorie przyjazdów: a) pobyt turystyczny, wizyta u rodziny i znajomych, b) nauka (jeden kurs trwający do trzech miesięcy), c) pobyt w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą (nieprzekraczający 3 miesięcy w ciągu 1 roku), d) niezarobkowe uczestnictwo w imprezach sportowych lub kulturalnych. Ruch bezwizowy nie dotyczy przyjazdów w celu podjęcia pracy, studiów wyższych i na pobyt stały. Przy pobytach dłuższych niż 3 miesiące konieczne jest wyrobienie odpowiedniej wizy. Szczegółowe wymagania wizowe dla poszczególnych kategorii wizowych opisane są tutaj: Przy planowym pobycie powyżej 6 miesięcy w większości przypadków konieczne będzie wykonanie badań lekarskich: Nie ma obowiązku wizowego dla obywateli RP udających się na okres do 31 dni na Wyspy Cooka, Niue i Tokelau (terytoria stowarzyszone z Nową Zelandią). Należy mieć ważny paszport i powrotny bilet lotniczy. Pobyt można przedłużyć do 6 miesięcy. Czy są inne, dodatkowe wymogi dotyczące wjazdu? Obostrzenia związane z COVID-19 znajdziesz w czerwonej ramce na górze strony. Podróżny powinien zwrócić uwagę aby, dokument podróży, którym się posługuje nie był zniszczony, wcześniej zgłoszony jako utracony lub unieważniony. Dane w dokumencie paszportowym powinny być zgodne z danymi uwidocznionymi na eVisa lub NZeTA. Obywatele Polski oraz innych krajów, którzy mogą wjechać do Nowej Zelandii w celach turystycznych, korzystając z ruchu bezwizowego, mają obowiązek dokonać rejestracji NZeTA (New Zealand Electronic Travel Authority) przed rozpoczęciem podróży do Nowej Zelandii. Rejestracji można dokonać na następującej stronie: W czasie rejestracji pobierana jest opłata w wysokości 9 NZD (w przypadku gdy jest uiszczana za pomocą darmowej aplikacji na telefon komórkowy) lub 12 NZD, jeśli uiszcza się ją przez Internet. Maksymalny czas realizacji procesu rejestracji opłaty wynosi 72 godziny. Bez rejestracji i poświadczenia dokonania opłaty (w formie wydruku lub na urządzeniu elektronicznym) pasażerowie mogą nie zostać wpuszczeni na pokład samolotu lub statku pasażerskiego. W czasie rejestracji NZeTA pobierana jest dodatkowa opłata dla turystów zagranicznych (International Visitor Conservation and Tourism Levy, IVL) w wysokości 35 dolarów nowozelandzkich (NZD) za osobę. Opłatę musi uiścić większość osób przybywających do Nowej Zelandii na podstawie wizy, w tym wiz typu "working holiday", niektórych wiz studenckich i krótkoterminowych wiz do pracy. Podczas składania elektronicznego wniosku o wydanie wizy Urząd Imigracyjny Nowej Zelandii wskazuje, czy dana osoba musi uiścić opłatę IVL (jest ona automatycznie wliczana w cenę wizy). Dodatkowe warunki, których spełnienie uprawnia do przekroczenia granicy: 1) dobre zdrowie oraz nieposzlakowana opinia; 2) dokumenty potwierdzające deklarowany charakter pobytu i zamiar opuszczenia kraju w odpowiednim terminie (wykupiony bilet lotniczy do kraju, do którego posiada się prawo wjazdu) 3) środki finansowe na zaplanowany okres pobytu, tj. 1000 NZD na osobę na każdy miesiąc lub 400 NZD na osobę na miesiąc, jeżeli zostały opłacone koszty pobytu (udokumentowane np. potwierdzeniem wniesienia opłaty za hotel lub wykupieniem voucherów hotelowych). Do udokumentowania posiadania środków finansowych służą: gotówka, czeki podróżne, czeki bankowe (bank drafts) lub karty kredytowe uznanych firm z kredytem na wymienione kwoty. Na podstawie oceny, czy podróżny spełnia kryteria, urzędnik imigracyjny wstawia do paszportu pieczęć określającą termin opuszczenia Nowej Zelandii. Szczegółowe informacje wjazdowe: Potwierdzenie o przyznaniu wizy elektronicznej eVisa (jeśli dotyczy) należy wydrukować w celu okazania dokumentu na przejściach granicznych. Czy jest wymagana pisemna zgoda rodziców/opiekunów prawnych na podróż dziecka z osobą trzecią? Nie ma formalnego wymogu ale jest zalecane posiadanie zgody rodziców/opiekunów prawnych na podróż dziecka z osobą trzecią lub tylko z jednym rodzicem do Nowej Zelandii. Zasady pobytu Nie ma obowiązku meldunkowego. Ubezpieczenie Koszty leczenia poszkodowanych w wypadkach drogowych nie są objęte ubezpieczeniem komunikacyjnym, lecz pokrywa je instytucja ACC (Accident Compensation Committee), należąca do powszechnego systemu ubezpieczeń zdrowotnych. Stawia to w niekorzystnej sytuacji cudzoziemców nie mających miejscowego ubezpieczenia. Pierwsza pomoc powypadkowa jest udzielana bezpłatnie. Koszty dalszego leczenia pokrywa cudzoziemiec. Z tego względu zdecydowanie zaleca się wykupienie odpowiedniej polisy ubezpieczenia zdrowotnego. Ubezpieczenia komunikacyjne obejmują wyłącznie pojazd. Powypadkowe koszty naprawy samochodu prowadzonego przez turystę za zgodą jego właściciela pokrywane są z polisy ubezpieczeniowej (dotyczy to samochodów z wypożyczalni). Jeżeli prowadzący pojazd był w stanie nietrzeźwym, ponosi wszystkie koszty związane z wypadkiem. Zdrowie Podróżnych nie obowiązują szczepienia ochronne. Opieka medyczna jest powszechnie dostępna. W większych miastach niektóre kliniki czynne są całą dobę. Ceny podstawowych porad lekarskich: internista 50-100 NZD, specjalista 80-200 NZD (należy mieć skierowanie od internisty - poza chirurgią), dentysta 50-200 NZD. Opłata w szpitalach publicznych wynosi od 350 NZD za dobę (bez kosztów leczenia, zabiegów, operacji itp.). W sprawie szczegółowej i aktualnej informacji dotyczącej szczepień należy kontaktować się z wojewódzką stacją sanitarno-epidemiologiczną lub specjalistą ds. medycyny tropikalnej. Do Nowej Zelandii można wwieźć leki (w tym leki na receptę oraz leki podlegające specjalnej kontroli) przy sobie lub w bagażu pod następującymi warunkami. Należy: zadeklarować leki podlegające kontroli na karcie przylotu pasażera, aby po przylocie przedstawić je służbie celnej, wykazać organom celnym, że lek: jest wymagany do Twojego leczenia lub osoby znajdującej się pod Twoją opieką, która podróżuje razem z Tobą, został Ci wydany zgodnie z prawem, jest w zapasie na okres nie dłuższy, niż 1 miesiąc w przypadku leków podlegających specjalnej kontroli oraz okres nie dłuższy, niż 3 miesiące w przypadku leków na receptę nie podlegających specjalnej kontroli. Wyjątek dotyczy doustnych środków antykoncepcyjnych, które mogą być przywożone w zapasie na 6 miesięcy. lek przechowywać w oryginalnym opakowaniu. Aby wykazać, że lek został wydany zgodnie z prawem należy mieć przy sobie kopię recepty lub pismo od lekarza stwierdzające, że jesteś leczony danym lekiem (z podaniem jego nazwy i mocy). Wszystkie inne leki, w tym leki ziołowe, suplementy diety i leki dostępne bez recepty, mogą być przewożone bez ww. dokumentacji. Uwaga: Wszystko, co może być uznane za lek na receptę lub lek podlegający specjalnej kontroli, musi być zgłoszone na karcie przylotu pasażera. Jeśli masz wątpliwości, zadeklaruj to. Klasyfikację leku można sprawdzić na następującej stronie: Dodatkowe informacje dostępne są na następujących stronach: oraz Komunikat Główny Inspektoratu Farmaceutycznego sprawie przywozu lub wywozu środków odurzających i substancji psychotropowych, jakie są niezbędne do leczenia medycznego w przypadku przekraczania granic Rzeczypospolitej Polskiej. Podróżowanie po kraju Nie ma ograniczeń. Dobrze rozwinięta jest sieć hoteli, moteli, tanich noclegowni dla turystów (tzw. Backpakers) oraz kwater prywatnych. Korzystanie z komunikacji autobusowej, kolejowej, promowej oraz miejskich środków transportu nie stwarza zagrożeń. Rozbudowana jest sieć połączeń lotniczych między większymi i średnimi miastami. Informacje dla kierowców Polscy kierowcy mogą jeździć w Nowej Zelandii na podstawie polskiego prawa jazdy, przez okres 12 miesięcy. Wraz z polskim prawem jazdy należy mieć przy sobie jego oficjalne tłumaczenie na język angielski. Ruch drogowy jest lewostronny. Niektóre przepisy o ruchu drogowym odbiegają od obowiązujących w Polsce. Cło Nie ma ograniczeń przy wwozie, wymianie i wywozie środków płatniczych, jednak przy wwożeniu lub wywożeniu gotówki o wartości przekraczającej 10 tys. NZD należy wypełnić formularz Border Cash Report. Obowiązuje bezwzględny zakaz wwożenia artykułów spożywczych, owoców, roślin, nasion, kwiatów itp. Zezwala się na przywóz produktów spożywczych fabrycznie zapakowanych, zawierających na opakowaniu szczegółową informację w języku angielskim o składzie i nazwę kraju pochodzenia. Produkty te należy bezwzględnie wpisać do deklaracji celnej i na polecenie celnika okazać do skontrolowania. Wszystkie bagaże są prześwietlane - ujawnienie produktu nie zgłoszonego w deklaracji celnej powoduje automatyczne ukaranie podróżnego mandatem w wysokości minimum 200 NZD. Osoba, która ukończyła 17 lat, może wwieźć 50 sztuk papierosów lub 50 gramów tytoniu lub cygar (waga wwożonych różnych wyrobów tytoniowych nie może przekroczyć 50 gramów). Turyści mogą zrobić zakupy w strefie wolnocłowej lotniska przed kontrolą paszportową. Podróżny jest uprawniony do wwozu bez opłat celnych (poza rzeczami osobistymi) przedmiotów przeznaczonych na własny użytek i prezentów o łącznej wartości do 700 NZD. Nie ma możliwości uzyskania zwrotu podatku GST (VAT) pobieranego przy zakupach towarów i usług (wynosi on 15%). Niektóre sklepy oferują zwolnienie z podatku GST, gdy nabywca zleca wysłanie produktu na adres zagraniczny. Przepisy prawne Wwóz i wywóz wszelkiego rodzaju narkotyków oraz obrót nimi są zabronione i podlegają surowej karze. Przydatne informacje Urzędy i banki czynne są od poniedziałku do piątku w godz. W okresie od 24 grudnia do 3 stycznia większość urzędów jest zamknięta dla interesantów. Kraj jest położony w strefie sejsmicznej, istnieje duże prawdopodobieństwo wystąpienia trzęsień ziemi oraz tsunami. Nad Nową Zelandią znajduje się dziura ozonowa, co sprawia, że oddziaływanie promieni słonecznych jest bardziej intensywne (o 40%) niż w Europie. Zaleca się stosowanie odpowiednich środków do ochrony przed ich działaniem.

Zbliża się gorący turystycznie i wizowo czas w Nowej Zelandii. Już teraz widać, że coraz więcej osób przylatuje do Auckland, aby zobaczyć piękną nowozelandzką naturę, a czasami przy okazji również popracować przez kilka miesięcy w ramach Working Holiday Visa. W związku z tym, również liczba maili od Was z pytaniami się zwiększa. Bardzo nas to cieszy, bo lubimy być z naszymi Czytelnikami w kontakcie i zawsze staramy się Wam pomóc 🙂 Prawda jednak jest taka, że na część pytań odpowiedzi możecie znaleźć na blogu, między innymi w dziale Porady i Życie. A inne pytania często się powtarzają, dlatego postanowiliśmy zrobić małą serię wpisów, w których przytoczymy kilka pytań z Waszym maili wraz z naszymi odpowiedziami. Mamy nadzieję, że nasze odpowiedzi chociaż trochę Wam pomogą (dajcie znać w komentarzach). Oczywiście, jeśli jakieś Wasze pytanie zostało bez odpowiedzi, to piszcie do nas śmiało! 🙂 Zaczynamy od pytań dotyczących pracy w Nowej Zelandii. Na ile pracodawcy są chętni, żeby sponsorować wizę programistom? Tobie się udało znaleźć pracę z Polski – to raczej wyjątek, czy generalnie po kilu(nastu/dziesięciu) próbach powinno się udać? Tego nie wiemy. My wychodziliśmy z założenia, że sami zasponsorujemy sobie wizę i relokację, więc nawet nie braliśmy tego pod uwagę. Ale ponieważ generalnie znalezienie pracy nie było takie łatwe (jak np. byłoby w Polsce), więc raczej wątpię, czy jest taka opcja, Dodatkowo: część pracodawców chce, aby pojawić się u nich na miejscu na ostatni etap rozmowy (oczywiście bez zwrotów kosztów podróży) – ja takie oferty od razu odrzucałem. Dodatkowo, część agencji rekruterskich, z którymi rozmawiałem mówiła mi, że powinienem na starcie oczekiwać mniejszych zarobków jeśli przyjeżdżam z zagranicy, niż gdybym ubiegał się o pracę na miejscu – na szczęście firma, który mnie zatrudniła miała inne zdanie na ten temat 🙂 W Polsce generalnie ponad 50% ofert trafia do portali/agencji rekrutacyjnych, reszta przez polecenia itp. Jak to wygląda w NZ? Czy tam większość ofert jest osiągalnych przez net, czy warto mieć kogoś znajomego na miejscu? Myślę, że zawsze jest łatwiej znać kogoś kto może Cię polecić. U mnie w pracy mamy system poleceń. Ale szczerze mówiąc to nie wiem jaki ma to wpływ na późniejszą rekrutację. Ja znajomego w IT żadnego nie miałem, więc nie brałem tej opcji pod uwagę. Swoją pracę znalazłem przez firmę rekruterską – najpierw to ona robiła mi test, żeby sprawdzić, czy w ogóle jest sens mnie gdzieś zgłaszać, a później jeszcze była rekrutacja w samej firmie, do której aplikowałem. Jak się zgłaszałem na oferty dostępne na to zdecydowana większość z nich to były oferty z agencji, więc musiałbyś się przygotować, że najpierw z nimi musiałbyś odbyć rozmowę. Czy potrzebny był IELTS żeby dostać wizę? Jeśli przez IELTS rozumiesz certyfikat z angielskiego, to w naszym przypadku tego nie wymagali. Z wnioskiem o wizę wysyłaliśmy nasze dyplomy ze studiów, w których była wysłana ocena z angielskiego. Dodatkowo ja wysyłałem certyfikat CPE. Nie wiem, czy to było konieczne, abyśmy dostali wizę, ale woleliśmy wysłać za dużo dokumentów niż za mało. Na stronie rządowej chyba piszą, że jakiś certyfikat jest potrzebny, ale nie wiem, czy ten warunek obowiązuje jeśli masz konkretną ofertę pracy w NZ. W jaki sposób Nowozelandczycy podchodzą do obcokrajowców posługujących się angielskim? W razie problemów przychylnie pomagają wyjaśnić pewnie rzeczy, dążą do porozumienia, czy są oburzeni, że nie władasz jak native i niechętnie chcą wyjaśniać lub powiedzieć w zrozumiały sposób? Z językiem nie ma żadnego problemu. Tutaj (szczególnie w Auckland) jest sporo obcokrajowców (ja w swoim zespole na 8 osób mam tylko jednego rodowitego Nowozelandczyka, poza tym 1 Japonkę, 2 Chińczyków, 1 Hindusa, 1 Polaka, 1 chłopaka z Hong Kongu + ja). Gorzej jest czasami w drugą stronę – Nowozelandczycy mają charakterystyczny akcent i przez pierwsze kilka chwil może być ciężko ich zrozumieć. Na szczęście człowiek szybko się do tego przyzwyczaja. Chciałbym przenieść się do NZ docelowo w 2018 r. Jestem z wykształcenia mgr ekonomii, pedagogiem a obecnie kończe studia inżynierskie na wydziale elektrotechniki ( ten zawód znajduje się na liście zawodów poszukiwanych w NZ). Czy znajdę w NZ pracę? Z byciem nauczycielem może być problem. Nie sprawdzaliśmy tego empirycznie na własnej skórze, ale z tego co kojarzę, to w NZ nie zawsze uznają nasze europejskie kwalifikacje pedagogiczne i czasami trzeb robić dodatkowe kursu/studia na miejscu, aby zdobyć możliwość pracy jako nauczyciel. Jakie są szanse na znalezienie pracy szukając jej jeszcze w kraju – oczywiście według Ciebie ? Ciężko powiedzieć. Ja szukałem pracy na stanowisku programisty. Miałem kilka lat doświadczenia w różnych projektach, a gdy szukałem pracy to pracowałem na stanowisku lidera zespołu. Otrzymanie oferty zajęło mi jakieś półtora, może dwa miesiące. Przy czym szacuję, że w Polsce potrzebowałbym na to jakiś tydzień, maksymalnie dwa. Spora liczba firm w ogóle nie odpisała na moje zgłoszenia, część pisała, że nie są zainteresowani kandydatami spoza NZ, inni chcieli żebym pojawił się na ostatni etap rozmowy u nich w biurze. Mojego znajomego znalazła sama nowozelandzka firma i zaproponowali mu przeprowadzkę. Ale w tym wypadku ten znajomy ma umiejętności rzadko spotykane na rynku pracy po prostu. W skrócie: zależy od branży i doświadczenia. Na Twoim miejscu obserwowałbym rynek ofert pracy na oraz I jak już zdecydujecie, że “czas się zbliża” to zacząłbym wysyłać aplikacje, żeby zobaczyć jaki będzie odzew. Czy Nowozelandczycy w ogóle chętnie zatrudniają Europejczyków? Generalnie chętnie zatrudniają tutaj ludzi spoza NZ, nieważne, czy z Europy, czy z Indii, czy Ameryki Południowej. Jeśli masz dobre kwalifikacje, to masz zawsze szanse. Problemem czasami jest tzw kiwi experience, czyli doświadczenie na nowozelandzkim rynku pracy, które zdecydowanie pomaga znaleźć pracę. Zresztą jak to nam kiedyś taksówkarz powiedzieł: “w NZ ludzie są zbyt wyluzowani i leniwi, aby być rasistami” 🙂 Czy w NZ istnieją jakieś biura pośrednictwa pracy, z którymi można się skontaktować jeszcze z Polski ? Działają tutaj agencje rekrutacyjne, które mogą pomóc. Ja swoją ofertę dostałem właśnie poprzez współpracę z jedną z agencji. Zresztą sporo ofert pracy jest wystawiana właśnie przez takie agencje, które pośredniczą w szukaniu pracy. Czy doświadczenie zawodowe z Anglii ma w NZ jakieś znaczenie? Myślę, że jest plusem, bo daje potwierdzenie, że znasz dobrze język angielski. Poza tym nie ma to większego znaczenia, liczą się tutaj konkretne umiejętności. Czy NZ polecacie również osobie, która przyleci sama i ma zamiar zostać tam na jakieś czas (rok, dwa?) Jasne! Myślę, że może to być świetna przygoda i ciekawe doświadczenie. Trzeba jednak być dość otwartym na nowe kontakty, bo jednak będzie się tysiące kilometrów od rodziny i znajomych, a odezwać się do kogoś trzeba od czasu do czasu dla zdrowia psychicznego 😉 No i jest jeszcze jedno zagrożenie – jak sie spodoba to można zapragnąć zostać tutaj dłużej! Z jednej z agencji rekrutacyjnych dostalem informacje ze lepiej jak mam cala dokumentacje gotowa zawczasu – orientuejsz sie ile czasu trwa otrzymanie wizy w przypadku jak masz przygotowane wszystkie niezbedene dokumenty wraz z umowa o prace ? Oczywiście, że lepiej mieć dokumenty przygotowane, ale niektóre z nich mają „okres ważności”, np. badania lekarskie ważne są chyba tylko kilka miesięcy, zaświadczenie o niekaralności pewnie podobnie. My załatwialiśmy wszystko jak dostałem ofertę pracy. Do momentu otrzymania wizy zajęło nam to jakieś 3-4 tygodnie (w tym samo czekanie na wizę to jakeiś 2 tygodnie były, a najdłużej zajęły badania lekarskie, bo musieliśmy jechać do Wwy i dodatkowo były z tym małe przeboje). To co się da i co nie ma „terminu ważności” to załatwcie wcześniej, z resztą bym się wstrzymał.

Od jakiegoś czasu w rozmowach ze znajomymi (i nie tylko zresztą) przeplata się pytanie: “To jak znalazłeś tę pracę w Nowej Zelandii?”. Pora wszystko wyjaśnić, może komuś moje doświadczenia się przydadzą. Zacząłem od przejrzenia dwóch głównych źródeł ofert pracy w Nowej Zelandii: Seek oraz Work Here. Ten drugi portal jest skierowany dla obcokrajowców, którzy chcą się przenieść do NZ, nie da się ukryć, że ja byłem właśnie taką osobą. Seek to takie ale na rynek nowozelandzki. Po przejrzeniu obu portali okazało się, że ofert pracy dla programistów jest dość sporo, więc postanowiłem spróbować swoich sił. Pozostał problem, czy uda się wszystko załatwić zdalnie, ale tym nie chciałem się martwić już na samym początku. Drugim krokiem było przygotowanie nowego CV. Dlaczego nie wykorzystałem jednej ze starszych wersji? Okazuje się, że firmy w NZ oczekują trochę innego Curriculum Vitae, mniej suchych faktów, a więcej informacji o osiągnięciach na poszczególnych stanowiskach. Tutaj możecie znaleźć kilka wskazówek i przykładów jak takie CV powinno wyglądać. Kolejny etap to przygotowanie listu motywacyjnego, bo okazuje się, że tutaj sporo firm jest nim zainteresowanych. List motywacyjny również wygląda inaczej niż u nas, ale różnice nie są już tak znaczne jak w przypadku CV. Przykłady znajdziecie tutaj. Nie muszę chyba dodawać, że zgłaszając się do różnych firm i na różne stanowiska należy przygotować odpowiednie wersje listu motywacyjnego (CV czasami również modyfikowałem delikatnie). Oczywiście na koniec oba pliki poszły do sprawdzenia (dziękuję Kinga!), bo nie da się ukryć, że mój język angielski nie jest idealny, a błędy językowe mogłoby już na samym początku mnie skreślić. Wszystko gotowe, więc czas wysyłać CV. Na pierwsze zgłoszenie w ogóle nie dostałem odpowiedzi. Cóż, zdarza się. Wysyłam dalej i jest już trochę lepiej, dostaję odpowiedzi, ale z zapytaniem, czy będę mógł się pojawić na rozmowie kwalifikacyjnej u nich na miejscu. Ups, sorry, ale nie. Jeszcze inna firma pisze, że nie rozważają osób bez wizy. Inni odpowiadają, że tylko osoby z Nowej Zelandii biorą pod uwagę. Okazało się też, że sporo ogłoszeń na Seek wystawianych jest przez firmy rekrutacyjne. Część z nich chce ze mną porozmawiać zanim prześlą moje dane do potencjalnego pracodawcy. Umawiamy się na skype’a (gdzieś w okolicach godziny 22-ej) i chwilę rozmawiamy o moim doświadczeniu, oczekiwaniach i planach. Dostaję listę firm, które mogą być zainteresowane moją osobą i informację, że moje dane zostaną zgłoszone do tych firm – coś się zaczyna kręcić. Każda z firm ma oczywiście różne procesy rekrutacji – część przysyła własne testy do wypełnienia (kilka pytań w pliku, na które odpowiedzi trzeba odesłać w ciągu godziny), część ma swoje testy on-line, a jeszcze inni korzystają z serwisów typu Codility. Oczywiście są też tacy, którzy od razu przechodzą do bezpośredniej rozmowy. I tutaj musicie pamiętać, że te rozmowy to raczej późne godziny wieczorne i nocne, więc są niezłym wyzwaniem po całym dniu pracy. Podczas rozmowy można spodziewać się zarówno pytań technicznych jak i bardziej miękkich, np. o to jakie masz wady, jak sobie radzisz w stresujących sytuacjach – generalnie rozmowy nie różnią się tak bardzo od rozmów w Polsce. W firmie, w której zdobyłem pracę łącznie musiałem przejść przez 3 etapy zanim dostałem ofertę pracy – test Codility, rozmowa z szefem technicznym w firmie, rozmowa z członkami zespołu, w którym miałem pracować. Po ostatniej rozmowie w ciągu jednego dnia dostałem informację o ofercie pracy. Co ciekawe kwota jaką mi zaproponowano była wyższą niż zaproponowałem na rozmowie 🙂 Całość, od wysłania pierwszych zgłoszeń do otrzymania oferty pracy, zajęło niecałe 2 miesiące. Znalezienie pracy to jednak dopiero pierwsza część przygód z wyjazdem do Nowej Zelandii. Druga część to zdobycie wizy, a gdy ma się już wizę, to jest już raczej z górki. Więcej szczegółów o wizie w kolejnym poście. A czy było warto włożyć ten wysiłek i czas w szukanie pracy w Nowej Zelandii? Zobaczcie sami:

Praca w domu w Nowej Zelandii również nie jest szokująca, ponieważ większość kiwi spędza mniej godzin w swojej pracy. W całym kraju istnieją tysiące możliwości czerpania korzyści z domu-w oparciu o pracę wraz z otrzymaniem odpowiedniej zapłaty. Jako początkujący musisz zdobyć zarządzanie czasem, komunikację i pisanie, podobnie jak inne niezbędne umiejętności. Być może wiesz, że niektórzy z Twoich bliskich robią takie rzeczy, aby mieć dodatkowy dochód. Cóż, to najlepszy czas, aby uczyć się od takich osób, które nie tylko pracują w domu, ale również generują wyższy dochód. Rozprzestrzenianie się domu-z siedzibą w Nowej Zelandii otwiera nowe możliwości. Zarówno pracodawcy, jak i pracownicy mogą czerpać korzyści ze względu na elastyczność, jaką mogliby mieć. Oczywiście natychmiast zauważysz różnice na kontach bankowych, gdy nie będziesz musiał ponosić kosztów podróży. Ponadto nie musisz już mieć wypolerowanych butów i garnituru, gdy urządzasz swoje biuro w domu. Co więcej, wiele prac, które można wykonać na odległość, można łatwo wykonać w elastycznym harmonogramie. Jeśli jesteś podekscytowany pracą z domu w Nowej Zelandii, oto opcje, które musisz teraz przejść: Lista 15+ najlepszych prac z domu w Nowej Zelandii (2022)Wniosek: 15+ najlepszych prac z domu Praca w Nowej Zelandii (2022) 1) Freelancer (wybór redakcji) Przede wszystkim możesz przedstawić się opcji pracy jako freelancer. Freelancing może stać się bardzo imponującą karierą, którą możesz wybrać w Nowej Zelandii, aby być pod kontrolą przez cały czas. Ponieważ freelancerzy muszą podejmować własne decyzje, wydaje się to być niezwykle wygodne podczas pracy. Ponadto nie ma reguły czasowej, którą trzeba na siłę przyznać i przestrzegać. Freelancerzy mogą tworzyć własne harmonogramy i czas pracy oraz odpowiednio pracować. Na przykład, jeśli jesteś dobry w projektowaniu i rozwijaniu sieci, możesz wykonać tę samą pracę jako freelancer w domu. Jeśli chodzi o wybór projektów, nikt nie może zmusić Cię do wybrania konkretnej opcji. W prostych słowach przedsiębiorcy i freelancerzy muszą wybierać własne projekty. Najlepsze porady, sztuczki i strategie freelancingu dla początkujących w 2022 r. 2) Marketing afiliacyjny Szukając najlepszej okazji, należy: pracować z domu w Nowej Zelandii możesz pomyśleć o byciu w affiliate marketing. Jeśli jesteś dobry w promowaniu i reklamowaniu marek, ten rodzaj marketingu jest właściwą opcją, której potrzebujesz. Jest to pewna praca oparta na wynikach, która wymaga pracy nad niszowymi towarami i usługami. Gdy zaczniesz korzystać z tej opcji, Twoi klienci będą oczekiwać, że wykonasz kilka ważnych prac, dzięki którym reputacja ich produktów i marek szybko wzrośnie. Zgodnie z opiniami i perspektywami ekspertów, marketing afiliacyjny jest naprawdę opłacalny. 3) copywriter Copywriting może stać się kolejną ważną opcją, którą musisz zbadać podczas przeszukiwania najlepsze prace domowe możesz zrobić ze swojego domu w Nowej Zelandii. Copywriting to przede wszystkim kreatywność. Jeśli jesteś kreatywny w pisaniu materiałów promocyjnych i reklamowych, z pewnością możesz odnieść sukces jako copywriter. W takim zawodzie nigdy nie przestajesz się uczyć, ponieważ dostajesz różnego rodzaju materiały do pisania. Gdy zaczniesz pracować jako niezależny copywriter, rozszerzona elastyczność i swoboda staną się kolejnymi ważnymi zaletami, które uzyskasz na samym początku. Trzeba jednak zdać sobie sprawę, że copywriting to praca wymagająca i skomplikowana. Możliwe jest również połączenie zobowiązań rodzinnych z karierą copywriterską. 4) Blogowanie: załóż niszowy blog Nisza blogowania może stać się wysoce produktywnym zawodem, który możesz wykonywać w domu, zwłaszcza gdy masz zbyt duże doświadczenie w blogowaniu. Nie powinieneś rozpoczynać blogowania od pisania nowego zakresu tematów. Nie jest mądrą opcją bycie profesjonalnym blogerem, który pisze na różne tematy, a nie na konkretną niszę. Byłoby mądrą decyzją z twojej strony, jeśli założysz niszowy blog i będziesz go kontynuował. Blogerzy niszowi mają tendencję do pełnienia określonej funkcji i są określani jako blogerzy niszowi. Ogólnie rzecz biorąc, istnieją tysiące korzyści, które możesz mieć w kieszeni, rozpoczynając pracę jako niszowy bloger. Jak założyć bloga w 15 minut Przewodnik dla początkujących krok po kroku 2022 5) Sprzedaż e-booków Sprzedawanie e-booków online to z pewnością wspaniały sposób, który pomoże ci zmienić twoją pasję do pisania w dochodową opcję dochodu. Możesz zacząć sprzedawać e-booki online, aby otrzymywać zapłatę od osób, które kupią Twoje książki. Tworzenie własnych ebooków jest zaskakująco bardzo skuteczne i proste. Obecnie e-booki okazały się najlepszym sposobem, w jaki ludzie zarabiają na swojej pasji. W dzisiejszych czasach ludzie uwielbiają czytać e-booki, ponieważ wyglądają dość atrakcyjnie i interesująco. Jeśli nigdy nie korzystałeś z tego rodzaju opcji ze swoimi umiejętnościami pisania, powinieneś uzyskać lepszą konsultację na temat tej samej opcji. Aby uzyskać więcej informacji na temat tej opcji, możesz porozmawiać z kilkoma doświadczonymi osobami, które sprzedały już kilka e-booków. Jak założyć firmę wydawniczą w KDP (przewodnik) 2022 6) Twórz pieniądze dzięki kursom online Sprzedaż kursów online nie jest nową, ale nadal bardzo skuteczną opcją, którą wszyscy musicie pracować w domu i otrzymywać wynagrodzenie. Zarabianie dzięki umiejętnościom edukacyjnym to naprawdę wspaniała opcja, jaką masz w tej chwili. Jeśli jesteś genialny w określonych tematach i przedmiotach, możesz przekształcić swoją wiedzę na te tematy w kursy online. W prostych słowach spieniężysz swoją wiedzę i edukację. Na początek wystarczy mieć podstawowe materiały, które pomogą Ci w tworzeniu kursów online. Po utworzeniu kursów online na różne tematy, możesz je przesłać na własną stronę internetową. Gdy kursy online staną się popularne, będziesz generować dzięki nim większy dochód przez dłuższy czas. Kursy online zawsze mają reputację wizerunku z punktu widzenia ludzi. Oznacza to, że nie tylko zarabiasz dzięki temu zawodowi, ale także budujesz swój wizerunek w społeczeństwie. Łącznie istnieją tysiące zalet, które możesz mieć w tym zawodzie, więc bądź mądry i wypróbuj tę opcję przynajmniej raz. Jak stworzyć bardzo udany kurs online: (krok po kroku) 7) Niezależny tłumacz W ramach projektu tłumaczenie na zlecenie to jedna z najbardziej produktywnych opcji pracy w zaciszu własnego domu. W tego rodzaju biznesie musisz przekonwertować tekst z jednego określonego języka na inny określony język. Jako niezależny tłumacz otrzymasz pracę od różnych agencji tłumaczeniowych i innych międzynarodowych organizacji. Ponadto osoba prywatna może również zaoferować Ci ten sam rodzaj pracy. Kiedy zaczniesz pracować jako niezależny tłumacz, będziesz miał tysiące zalet, w których elastyczność jest największą z możliwych. Nikt nie może ci powiedzieć, jakie projekty musisz otrzymać lub odrzucić. Co więcej, możesz ustalić swój własny plan i harmonogram i go przestrzegać. W rezultacie tłumacze zewnętrzni wydają się mieć więcej zalet w porównaniu z jakąkolwiek inną pracą freelancerską, którą można wykonać w zaciszu własnego domu. Mimo to musisz porównać zalety i wady tej opcji przed jej sfinalizowaniem. 8) Rozpocznij działalność konsultingową W dzisiejszym świecie postępu większość branż i firm potrzebuje usług doradczych, które mogą pomóc im w efektywnym prowadzeniu podstawowych i zaawansowanych operacji biznesowych. Dlatego możesz założyć firmę konsultingową, która ma większe szanse na zarabianie pieniędzy; bycie konsultantem biznesowym; będziesz sugerował firmie kilka ważnych rzeczy dla jej wzrostu i ekspansji. Ilekroć firma Twojego klienta wpadnie w tarapaty, będą szukać u Ciebie najlepszego rozwiązania, jakie możesz zapewnić. W kwestii zarobków możesz pracować z wieloma klientami jednocześnie. Dzięki temu możesz obsługiwać jednocześnie szeroką gamę klientów indywidualnych i organizacji. Ponadto, pracując jako usługa konsultingowa, przez większość czasu nie będziesz pracować na konkretnym kontrakcie. Z pomocą doradztwo biznesowe, możliwe jest pozyskanie klientów z różnych części świata. Zanim rozpoczniesz działalność konsultingową, upewnij się, że zdecydujesz się na konkretną niszę, co do której będziesz konsultować. Jest to niezbędna sugestia, która może być lepsza, aby pomóc Ci zostać najlepszym konsultantem. 9) Ankieta internetowa Przeprowadzanie ankiet online może wyglądać na trudną i problematyczną pracę, którą możesz wykonywać w domu. Jednak gdy wejdziesz głęboko w to samo pole, będzie to wyglądało znacznie łatwiej. Gdy poznasz proste kroki przeprowadzenie i wypełnienie ankiety online, możesz pomóc tysiącom firm z wygodnej kanapy. Twoje cele badawcze powinny być jasne, gdy próbujesz zarobić trochę pieniędzy dzięki ankietom online. W chwili obecnej istnieją tysiące stron internetowych, które płacą Ci za wypełnianie ankiet online. Przede wszystkim musisz określić temat swoich badań lub cele badawcze. Gdy zaczniesz działać w tym biznesie, łatwo będzie określić, jakie pytania musisz umieścić w ankiecie internetowej. Jeśli chodzi o zarabianie pieniędzy z domu, ta konkretna opcja ma więcej pieniędzy. Musisz zebrać odpowiedzi, wyniki analizy i raporty, aby wypełnić ankietę online dla swoich klientów. 10) Księgowość online Księgowość online to kolejna pewna opcja, którą musisz pracować z domu w Nowej Zelandii. Za pomocą tej opcji musisz spieniężyć swoje umiejętności księgowe. Księgowość to jeden ze skomplikowanych aspektów biznesu, którym chcą się zająć z pomocą profesjonalisty. Dlatego jako księgowy online musisz przyjąć więcej umiejętności i cech. Kiedy jesteś nowy w koncepcji zostania księgowym online, musisz spróbować ukończyć niezbędne wykształcenie i wiedzę z zakresu rachunkowości. Z drugiej strony możesz mówić o nieograniczonych zaletach księgowości online. W prostych słowach księgowość online to biznes, który nie ma zakończeń. Każda firma potrzebuje usług księgowych online, aby w łatwy sposób zarządzać swoimi sprawami finansowymi i wyciągami. Możliwe jest stworzenie własnego grafiku i praca według niego po byciu księgowym online. 11) Sprzedawaj produkty online Perki z sprzedaż produktów online może w mgnieniu oka zwrócić Twoją uwagę na tę cudowną opcję. Teraz wszyscy widzieliśmy wzrost związany ze sprzedażą produktów online. Niektóre gigantyczne portale zakupów online, takie jak Amazon, stały się nazwą zaufania dla swoich klientów. Gdy pomyślisz o sprzedaży produktów online, możesz określić, jak opłacalna jest ta konkretna opcja. Możesz użyć swojego sklepu internetowego, aby zaprezentować produkty, które posiadasz, zarówno obecnym, jak i nowym klientom. Otrzymasz zapłatę za sprzedaż swoich produktów za pośrednictwem transakcji online. Dzięki temu w bardzo wygodny sposób otrzymasz płatność. Co więcej, możesz w krótkim czasie dotrzeć do globalnej publiczności, zwiększając szanse sprzedaży. Zamówienia składane przez Twoich klientów mogą wielokrotnie trafiać bezpośrednio do Twojej bazy danych. Jak uruchomić i stworzyć dochodowy sklep eCommerce w ciągu 15 minut? 12) Twórz aplikacje W dzisiejszych czasach tworzenie aplikacji stało się kolejnym satysfakcjonującym biznesem, który można wykonać w domu. Każdy wie, jakie rodzaje aplikacji są popularne i dlaczego są używane. Tak więc Twoja podstawowa wiedza na temat tworzenia aplikacji jest naprawdę jasna. Łatwo przeglądając rzeczy, możesz uznać, że tworzenie aplikacji to dobra kariera. W dzisiejszym świecie Internetu aplikacje są zobowiązane do powiadamiania klientów o każdym nowym projekcie lub wprowadzeniu produktu. W ten sposób pomagasz firmom być bardziej rozwiniętym i odnoszącym sukcesy. Jeśli ukończyłeś edukację wszystkie szkolenia dotyczące tworzenia aplikacji, to jest to właściwa opcja, którą musisz zmaksymalizować. 13) Projektowanie graficzne Szukając najlepszych prac, które możesz wykonywać w domu, możesz przejrzeć zawód a grafik. Większość grafików zyskuje niezbędną swobodę wizualizacji swojej wyobraźni i myśli. Możliwa jest praca jako niezależny grafik, jeśli nie chcesz pracować pod żadną firmą lub agentem. W ostatnim czasie wielu artystów przeniosło się do branży projektowania graficznego ze względu na nagrody, jakie dla nich ma Jeśli chodzi o zarobki, projektowanie graficzne zapewni nieograniczone możliwości zarobkowania, ponieważ możesz zarabiać w zależności od szybkości pracy. Ponadto, będąc uznanym grafikiem, można pracować jednocześnie z różnymi firmami i klientami w tym samym momencie. Nie każdy ma umiejętności, które musi posiadać grafik, aby przedstawić konkretny produkt. Musisz jednak dotrzymać terminów, które wyznaczą Ci Twoi klienci na realizację danego projektu. Jeśli jesteś dobry w rozwiązywaniu problemów, projektowanie graficzne może stać się opłacalną opcją. Jeśli chcesz zarabiać w tym zawodzie, musisz od samego początku traktować go dość poważnie… 14) Domowa firma edycyjna Prace montażowe w domu są warte zachodu, ponieważ zależą od twoich umiejętności i cech. Korekta jest z pewnością niezwykłą opcją, która powinna przyjść Ci do głowy podczas poszukiwania pracy domowej w Nowej Zelandii. Jeśli chodzi o opcje, które musisz pracować jako redaktor, możesz mówić o edycji kopii, korekcie i edycji treści, podobnie jak inne podobne opcje. Aby dobrze poruszać się w tego typu pracy z domu, trzeba nauczyć się mechaniki pisania. Ponadto musisz być dobry w interpunkcji i gramatyce. Elastyczność będzie największą zaletą, jakiej możesz się spodziewać. 15) Rozpocznij biznes CV Na koniec możesz porozmawiać o rozpoczęciu CV biznes online można to zrobić w zaciszu swojej kanapy, trzymając w rękach filiżankę kawy. Dzisiaj ludzie szukają życiorysów najwyższej jakości, które mogą im pomóc w zdobyciu pożądanej pracy, robiąc wrażenie na ich pracodawcach. Resume building ma przed sobą wspaniałą przyszłość, zwłaszcza jeśli spojrzysz na liczbę pracowników, którzy chcą szybko znaleźć pracę. Aby rozpocząć biznes CV, musisz określić swoje umiejętności w zakresie budowania CV. Nie możesz sobie pozwolić na umieszczanie podobnych życiorysów w swoich witrynach, ponieważ użytkownicy mogą uznać je za nudne i nieciekawe. Tak więc, gdy chcesz zarabiać na swoich umiejętnościach tworzenia CV, możesz mieć pewność, że Twoja praca jest wyjątkowo wyjątkowa. Kredyty obrazów i grafiki: Pixabay & Pexels Szybkie linki: Jak zarabiać w Internecie podczas koronawirusa? Najlepsze zaufane strony internetowe do pracy w domu Zapierające dech w piersiach wskazówki, jak zwiększyć wydajność pracy w domu Jakie są wady blogerów pracujących w domu? Wniosek: 15+ najlepszych prac z domu Praca w Nowej Zelandii (2022) Oto niektóre z prac i firm, które możesz wykonać ze swojego domu w Nowej Zelandii, aby zacząć zarabiać dodatkowe pieniądze z domu. Dzięki temu możesz porównać zalety i pułapki każdej opcji. Upewnij się, że masz jasność co do swoich umiejętności i celów, zanim wybierzesz którąkolwiek z sugerowanych opcji.

Miło się żyje w czasie apokalipsy. Restauracje padają, turystyka jest martwa, tysiące ludzi zostają bez pracy. Ale jest jedna grupa społeczna, która stała się towarem pierwszej potrzeby. W ciągu jednej nocy grupy na fejsbuku spuchły od ogłoszeń, tak jak puchnąć zaczęły nasze portfele. Panie i panowie – oto prawda: Opiekunki do dzieci stały się towarem pożądanym bardziej niż papier toaletowy. Zabawnie to wszystko wyszło. Trzy tygodnie temu przyjechałam do tego maleńkiego domku w zachodnim Auckland, gdzie miałam przesiedzieć ostatnie dwa tygodnie do następnego lotu w ramach workaway – kilku godzin pracy dziennie w zamian za wyżywienie i zakwaterowanie. Dwa dni po moim przyjeździe, kiedy w Nowej Zelandii pojawiły się pierwsi chorzy, a Polacy zaczęli wracać z wakacji przed czasem, mieszkającemu niedaleko dziadkowi naszych dzieciaków anulowano podróż do Indii. Kerri oznajmiła mi wtedy wprost: skoro on tu jest, to w sumie już cię nie potrzebujemy, więc nie mielibyśmy nic przeciwko, jakbyś wróciła szybciej do domu. W sumie już cię nie potrzebujemy. Gdybym miała jaja, to kopnięcie czułabym przez rok. Dzień pracy au pair W pierwszym tygodniu moja praca była łatwa. Rano pomagałam dzieciom się ogarnąć, spacerowałam z Anielą do szkoły, wracałam sama w ciszy i spokoju. Nawet taką kawiarnię fajną mijałam po drodze, co to do niej miałam w przyszłym tygodniu zajść na coś słodkiego i pisanko. Po powrocie do pustego domu parzyłam sobie kawę i zaczynałam pisać. Wokół mnie cisza, spokój i niedojedzone jogurty z księżniczkami – czego chcieć więcej? Po południu odbierałam Anielę ze szkoły. Czasem szłyśmy na plac zabaw, gdzie odkrywałam, że moja kondycja fizyczna leży pod ślizgawką i kwiczy w cierpieniach. Czasem niosłam ją na plecach, bo mała i chuda jest. Czasem śpiewałyśmy razem, spacerując, albo się goniłyśmy. I wszystko było łatwe i proste. Bywały też dni, gdy nic łatwe i proste nie było, a Aniela reagowała płaczem i zawodzeniem na każde słowo. Rodzina, z którą mieszkam, ma polskie korzenie i Kerri chciała, żeby dzieci nauczyły się polskiego (gdy przyjechałam, nie mówiły ani słowa), więc właśnie to miałam z nimi robić przez godzinę dziennie – i tu należy wam się słowo wyjaśnienia, skąd ja się wzięłam pod ich dachem. Ja to ja i jak zwykle szukając pracy lekko wyolbrzymiłam doświadczenie w nauczaniu dzieci języka angielskiego. A przecież angielski, polski, co to za różnica. Ale też ja to ja i nikt tak dobrze nie udaje, że wie, co robi. Z pełnym przekonaniem przeszukałam internet i własną wyobraźnię i zaczęłam prowadzić lekcje jak profesjonalna nauczycielka. Ale ile się te moje dzieci nauczyły!!! Gdzieś w międzyczasie Nowa Zelandia zabroniła kontaktów ze starszymi członkami społeczeństwa. Nagle Kerri prosiła mnie, bym została dłużej, a z bezpłatnego dodatku do rodziny stałam się płatnym zbawieniem. Wszystko było pięknie, dopóki nie zamknęli szkół. Brak rutyny Zamknięcie szkół uderzyło w nas znienacka. Owszem, chorych było wtedy już więcej niż w Polsce, gdy nasz rząd wprowadził izolację, ale Nowa Zelandia nie panikowała jakoś szczególnie, i myśleliśmy, że szkoły i restauracje będą otwarte jeszcze tydzień, może dwa… Niespodzianka! Z dnia na dzień głowa domu zaczął pracować z sypialni i prowadzić Szalenie Ważne Rozmowy w akompaniamencie dziecięcych wrzasków. Dla Kerri, dotychczas przedszkolanki, jedynym zadaniem na każdy dzień stało się dbanie o dwójkę swoich dzieci. No i przeżycie. I może jeszcze: przeżycie o zdrowych zmysłach. Dwójka dzieci w wieku sześć i cztery lata, pełnych energii i pewnych siebie, bo wychowywanych z poszanowaniem wszystkich zasad prawidłowego rozwoju, w pierwszym tygodniu doprowadziła nas do białego szaleństwa. Wspominałam, że nie mamy tu ogródka? Kiwi to dziwne stworzenia, ich podwórka ograniczają się do wąskiego paska wokół domu, który z zamiłowaniem wylewają betonem. Wychodzę z dzieciakami codziennie na podjazd przed domem (kojarzycie Chłopka, rysowanego kredą ludzika na asfalcie? Wczoraj dostałam zadyszki po doskoczeniu na pole numer pięć). Nagle jedyne, co robię przez pięć godzin, to zabawa z dziećmi – minus godzina języka polskiego, którą wymyślam na poczekaniu i sowicie okraszam piosenkami typu Zuzia, lalka nieduża i wierszykami Tu płynie rzeczka rysowanymi na plecach. I wiecie co? To jest dobre. W smutnych czasach okrutnej izolacji mam pięć godzin dziennie śmiechu, kontaktu fizycznego i sportu, gdy młodzi biegają wokół domu, a ja ich gonię. Trochę już mi tu odbija, bo chciałoby się czasem pogadać dłużej z kimś, kto urodził się przed 2014 rokiem. Z niecierpliwością wypatruję chwili, gdy będę mogła wrócić do Polski i wyjść na piwo z przyjaciółmi. Do zobaczenia (oby) niedługo!

Nowa Zelandia od lat jest w czołówce rankingów na najlepszy kraj do życia. Nic więc dziwnego, że coraz więcej osób szuka możliwości emigracji. A jednak praca w Nowej Zelandii nie leży na ulicy. Jak ją znaleźć? Jak wynająć mieszkanie? Jak się ogarnąć po przyjeździe? Pytacie nas o to często i co nieco już wiemy, więc się podzielimy. Od czego w ogóle zacząć? Od WIZY! Przeprowadzka na drugi koniec świata, szukanie pracy i szukanie mieszkania to nie lada wyzwania, które staną przed każdym szczęśliwym posiadaczem wizy do Nowej Zelandii, ale trzeba ją najpierw posiadać. To nie działa tak jak w Unii Europejskiej, że pakuję walizkę i w drogę, a na miejscu będę czegoś szukać. Żeby zostać w Nowej Zelandii dłużej i pracować tutaj trzeba mieć odpowiednią wizę. A o tę wcale niełatwo jeśli wasz zawód nie widnieje na liście zawodów pożądanych przez nowozelandzki rząd (listę do sprawdzenia znajdziecie tutaj). Najłatwiej (choć to wcale nie znaczy, że łatwo) dostać wizę Working Holiday (dokładnie tę wizę mamy my), z tym że trzeba spełnić kilka konkretnych warunków i być super szybkim. Co roku w lutym startuje na nią aplikacja, ale dla Polaków dostępnych jest tylko 100 miejsc, które rozchodzą się szybciej niż ciepłe bułeczki. W 2016 i 2017 roku wszystkie wizy rozeszły się… w 11-12 minut! Dlatego właśnie trzeba być szybkim. A co trzeba oprócz bycia szybkim? Mieć maksymalnie 30 lat w roku aplikowania, w momencie wjazdu do kraju posiadać na koncie równowartość minimum 4 200 dolarów nowozelandzkich (NZD$), czyli jakieś 12 500 zł jako dowód możliwości utrzymania się w Nowej Zelandii oraz ubezpieczenie na cały czas pobytu. Nie będę się rozpisywać o samej aplikacji, bo po pierwsze: strona migracyjna Nowej Zelandii jest świetna, bardzo intuicyjna i po prostu kopie tyłki stronom migracyjnym innych krajów; a po drugie: Asia i Olek z 4ever Moments zrobili poradnik jak krok po kroku wypełnić aplikację. Jeśli chodzi zaś o inne rodzaje wiz, to jest trochę różnych możliwości, o których info znajdziecie na wspomnianej już stronie migracyjnej. Tyle tytułem wstępu, gdyż miał być to artykuł o tym, jak się ogarnąć po przylocie do Nowej Zelandii kiedy już wizę posiadacie, więc nie będę przynudzać. Jak się ogarnąć po przylocie? Jest wysoce prawdopodobne, że przylecicie do Auckland (znajdźcie najtańsze bilety dzięki rankingowi najtańszych wyszukiwarek lotów, który dla was przygotowaliśmy!), bo to tutaj lądują samoloty międzynarodowe (ewentualnie do Christchurch jeśli chcecie lecieć od razu na Wyspę Południową). Jeśli nie kupiliście lotu z przesiadką do innego miasta Nowej Zelandii, to czeka was co najmniej kilka dni w Auckland. Warto je wykorzystać na odespanie jetlagu (wasz organizm zwariuje przy 12-godzinnej różnicy czasu i będzie chciał spać w dzień, a funkcjonować w nocy) oraz załatwienie formalności potrzebnych do rozpoczęcia jakiejkolwiek pracy. Na pierwszych kilka dni zapewne będziecie rezerwować jakiś hostel lub Airbnb. Nie polecimy hostelu, w którym zostaliśmy, bo był słaby (Silverfern Backpackers gdyby ktoś chciał antypolecenie). Jeśli potrzebujecie być w centrum polecamy zarezerwować nocleg w hostelu na pierwszych kilka dni. Jeśli zaś lokalizacja nie ma dla was znaczenia, lepiej zostać na Airbnb w dalszych częściach miasta. No właśnie, co jest potrzebne do rozpoczęcia pracy w Nowej Zelandii? Pierwsze pytanie każdego nowozelandzkiego pracodawcy będzie brzmiało: masz już IRD i konto bankowe? Wasza odpowiedź powinna wtedy brzmieć „tak” lub „zaaplikowałam/em i czekam na nadanie IRD”. Oczywiście, żeby z tym pracodawcą w ogóle porozmawiać będziecie potrzebować nowozelandzki numer telefonu. Kiwi numer Wystarczy kupić kartę SIM jednego z tutejszych operatorów komórkowych, doładować ją odpowiednio i już można odbierać te tysiące telefonów ze świetnymi ofertami pracy 😉 Do wyboru są sieci: Spark, Vodafone, 2degree, Skinny oraz Warehouse Mobile (te są najpopularniejsze, choć istnieją jeszcze ze 2 inne). Najlepiej przejrzeć oferty wszystkich operatorów i wybrać najkorzystniejszą w danym momencie, bo sieci prześcigają się w promocjach, więc różnie z nimi bywa. My korzystamy z Warehouse Mobile, bo jest obecnie najtańszy, choć wiele osób narzeka na problemy z zasięgiem (nam działa w porządku). W ogóle w Nowej Zelandii poza większymi miasteczkami często kiepsko z zasięgiem bywa niezależnie od operatora. Tak samo zresztą jest z internetem: dobry jest tylko w większych skupiskach ludzkich, poza działa słabo lub w ogóle. Konto bankowe Żeby otworzyć konto bankowe w Nowej Zelandii potrzebny jest paszport oraz tzw. „proof of address” czyli potwierdzenie, że gdzieś mieszkacie. Polecamy bank ANZ, ponieważ to największy bank w Nowej Zelandii i procedura otwarcia konta jest naprawdę stosunkowo prosta i szybka. Ważne, że o konto można zaaplikować jeszcze przed wylotem i po przylocie pokazać się w placówce banku z wyżej wymienionymi dokumentami. Co może być potwierdzeniem waszego adresu? Lista jest dość długa (znajdziecie ją tutaj) i teoretycznie nie musi to być adres nowozelandzki, ale zagraniczny również, potwierdzony np. dokumentem bankowym wystawionym w ciągu ostatnich 3 miesięcy. Problem polega na tym, że nie każdy bankier potraktuje wasz dokument bankowy na serio. My, po uprzednim (dwukrotnym) potwierdzeniu telefonicznym, że nasz polski adres w dokumencie z banku wystarczy, udaliśmy się na umówione spotkanie w placówce banku. Na miejscu okazało się, że dokument elektroniczny z bankowości elektronicznej to nie jest dokument w rozumieniu tutejszego banku. Bez podpisu i pieczątki to nie jest dokument. Koniec kropka. Musieliśmy znaleźć więc inne rozwiązanie. I tutaj są dwie opcje: hostele wystawiają zaświadczenia o tym, że się u nich mieszka i robią na tym niezły biznes, bo za taki papierek kasują… 10$. Drugą możliwością jest poproszenie znajomego (jeśli takiego macie) lub gospodzarza z AirBnB, żeby potwierdził pisemnie, że chwilowo mieszkacie u niego. I to już bankowi wystarczy. Zakładając konto, pamiętajcie aby wpłacić od razu jakąś kwotę na konto i zrobić jakąś operację (np. wypłatę z bankomatu) i poprosić waszego bankiera o potwierdzenie, że konto funkcjonuje. Po co to? Składając wniosek o numer podatkowy, ten papierek będzie niezbędny, o czym poniżej. Przydatną rzeczą będzie również zaaplikowanie o kartę kredytową, gdyż podstawowa karta wydawana do kont w Nowej Zelandii to tzw. EFTPOS (podonie jak Interac w Kanadzie), czyli karta, którą zapłacicie tylko w sklepach, ale już np. nie w internecie. Taki klasyczny debit bez wypukłych liter, coś jak kiedyś karty tylko z paskiem magnetycznym w Polsce. Rada: wybierając się do Nowej Zelandii tuż przed okresem letnim, czyli w październiku/listopadzie, warto konto bankowe założyć jeszcze z Polski i to nie dwa dni przed wylotem, bo to nic nie da. Wtedy zostaniecie umówieni na spotkanie szybciej. Robiąc to po przylocie, trzeba się przygotować na tygodniowe, a nawet dwutygodniowe czekanie na wolny termin. W tym okresie do Nowej Zelandii przylatuje mnóstwo osób na wizie Working Holiday i oni wszyscy zakładają konta, więc placówki nie mają wolnych terminów „na już”. Przy okazji, warto wtedy pamiętać o zarezerwowaniu noclegu. Hostele są obłożone, a do tego drogie. Ceny porównacie na Hotels Combined, ale my polecamy zajrzeć na Airbnb, bo w Auckland często wychodzi taniej niż hostele (jeśli nie macie jeszcze konta na Airbnb, a zrobicie to za pomocą tego linka, to dostaniecie 85 zł (i my też) na pierwszą rezerwację). IRD IRD to numer podatkowy, odpowiednik naszego NIPu. Aby go dostać, należy wypełnić formularz IR742 i wraz z załącznikami udać się na nowozelandzką pocztę. Tam pracownik poczty sprawdzi, czy wszystko w formularzu się zgadza i wydrukuje potwierdzenie złożenia wniosku. W ciągu 8-10 dni roboczych dostaniecie wasz numer IRD w formie papierowej na wskazany adres oraz, jeśli zechcecie, sms-em i e-mailem. Co należy załączyć do wniosku o IRD? Paszport do okazania oraz kopię strony z danymi i zdjęciem z paszportu Potwierdzenie aktualnego adresu (może to być kopia zagranicznego prawa jazdy wraz z oryginałem do okazania – o ile jest na nim adres. Może to też być dokument z nowozelandzkiego banku, ten z pkt. 4) Wydruk wizy Potwierdzenie posiadania w pełni funkcjonującego konta z banku Po podanym na potwierdzeniu czasie, dostaniecie swój IRD i możecie podbijać nowozelandzki rynek pracy! Skutecznie, powiedziałabym 😉 Przede wszystkim trzeba przygotować sobie dobre CV (z wyróżnionym adekwatnym doświadczeniem do stanowiska i pominięciem tych nie mających z nim nic wspólnego). Prawda jest taka, że nowozelandzcy pracodawcy bardzo sobie cenią nowozelandzkie doświadczenie, choćby w zupełnie innej branży. Ono będzie dla nich więcej warte niż idealnie dopasowane do stanowiska doświadczenie zagraniczne… Wprawdzie to nie ułatwia startu, ale nie przekreśla też szans na znalezienie pracy całkowicie. W CV koniecznie muszą się znaleźć kontakty do osób was polecających. Idealnie byłoby, gdyby to był nowozelandzki pracodawca, ale o takiego trudno przed pierwszą pracą. Lepiej już wtedy wpisać np. pierwszego właściciela mieszkania z Airbnb lub kogoś znajomego, kto tu mieszka (oczywiście uprzednio pytając o zgodę. Nie każdy może sobie życzyć odbierać telefony z pytaniami o was) niż kogoś z Polski. Mało który pracodawca zechce wydzwaniać do Polski, do waszych poprzednich pracodawców. Mając wizę Working Holiday wachlarz ofert pracy będzie dość ograniczony. Dla Polaków wiza ta ma ograniczenie pracowania maksymalnie przez 3 miesiące dla jednego pracodawcy. To z kolei sprawia, że pracodawca szukający kogoś na stałe, raczej nie będzie chciał zatrudnić pracownika tylko na 3 miesiące. Zostają więc wszystkie prace sezonowe (np. zbieranie owoców, praca na farmach), na budowie lub w magazynach czy w turystyce (praca w restauracjach i barach, hotelach czy przy atrakcjach turystycznych).To właśnie te ogłoszenia będą przeważały na portalach dla backpackerów. Minimalna stawka godzinowa za pracę w Nowej Zelandii wynosi 16,50$ (stan na luty 2019) i od kilku lat wzrasta regularnie każdego roku. Gdzie szukać pracy? W internecie. Największym chyba zbiorowiskiem ogłoszeń o pracę dla ludzi na wizie WH jest portal Backpackerboard. Jest też popularny wśród przyjezdnych, więc i konkurencja spora. Sporo ogłoszeń sezonowych można też znaleźć na Seasonaljobs. Oprócz tego warto zaglądać na SEEK, TradeMe, Indeed czy Hospotrade (tutaj tylko hotele, kawiarnie, puby i restauracje). Warto też zaglądać na portale konkretnych miasteczek, ponieważ czasem mają zakładkę z lokalnymi ogłoszeniami o pracę, których nie ma nigdzie indziej. W agencjach pośredniczących. Można się w nich zarejestrować i pozwolić im znaleźć pracę dla nas. Bezpośrednio u potencjalnych pracodawców. Wybieramy sobie region, w którym chcemy pracować oraz branżę, wyszukujemy konkretne firmy, które się tym zajmują i wysyłamy zapytania o wolne wakaty. W przypadku farm i producentów owoców sprawdza się również metoda podjeżdżania i pytania o pracę bezpośrednio na miejscu. Na… Facebooku. Prężnie działają tu grupy lokalne, w których można różne rzeczy kupić, sprzedać czy oddać, ale również znaleźć pracę. Należy ich szukać po nazwach miasteczek. Na mieście. Tradycyjna metoda, do której potrzebne jest wydrukowane CV i siła w nogach, żeby poroznosić je po lokalach. W prasie tradycyjnej. Każde miasteczko ma jakąś swoją gazetę czy biuletyn, w których jest sporo ogłoszeń o pracę. A najlepiej to wymieszać wszystkie powyższe opcje, bo wtedy mamy największe szanse na powodzenie. My tak robiliśmy i dokładnie dwa tygodnie po przylocie do Nowej Zelandii rozpoczynaliśmy naszą pierwszą pracę. A mielibyśmy ją nawet szybciej, gdybyśmy tylko mieli konto i IRD od razu po przylocie. Także znalezienie podstawowej pracy w Nowej Zelandii nie stanowi zbyt dużego problemu. Czas znalezienia pracy będzie się różnił w zależności od wybranej metody poszukiwań, samozaparcia i odrobiny (a może i przewagi?) szczęścia. A jeśli pracę już znaleźliście to zachęcamy was do przeczytania naszych spostrzeżeń na temat kultury pracy w Nowej Zelandii, zwłaszcza relacji na linii pracodawca-racownik. Nie jedno was zadzwi 😉 Rada: podobno znacznie łatwiej o pracę w sezonie letnim, kiedy branża turystyczna, budowlana i owocowa potrzebuje wielu rąk do pracy. Zimą łatwiej dostać pracę na Wyspie Południowej ze względu na narciarski ruch turystyczny, na północy jest zdecydowanie trudniej. Tak mówią. Sprawdzimy w praktyce, kiedy nadejdzie zima. Jak znaleźć mieszkanie? Pozornie drugorzędna sprawa, bo przecież zawsze się coś znajdzie. No jednak niekoniecznie. Nowa Zelandia przeżywa teraz kryzys mieszkaniowy i w niektórych regionach jest to bardziej odczuwalne niż w innych. Są w Nowej Zelandii miejsca, gdzie najpierw należy znaleźć zakwaterowanie, a dopiero potem szukać tam pracy. Albo najlepiej znaleźć ofertę pracy wraz z możliwością zakwaterowania (to tutaj dość popularny model) i nie mieć problemu z szukaniem mieszkania. W zależności od regionu dostępność pokoi czy mieszkań na wynajem będzie różna, ale tam gdzie jest sporo sezonowej pracy w turystyce (np. Queenstown, Te Anau, Wanaka czy Akaroa) niełatwo coś wynająć. A jeśli już, to ceny są zawrotne. Dla przykładu, standardowy, tygodniowy czynsz za wynajęcie pokoju dla pary w Queenstown to 300-350$. W miejscach zdecydowanie mniej turystycznych niż Queenstown 200$ tygodniowo to maksymalne czynsze. Jest różnica, co? Dobrze więc sprawdzić rynek mieszkaniowy przed akceptacją oferty pracy (nauczcie się na naszym błędzie, nie na swoim, żeby nie musieć się przeprowadzać 5 razy w ciągu 2,5 miesięcy jak my). Podobnie jak w przypadku poszukiwań pracy, mieszkań najlepiej szukać na TradeMe, w lokalnej prasie i na lokalnych grupach na Fb. Dobrym pomysłem jest również wywieszenie swojego ogłoszenia na tablicy ogłoszeń w markecie. Można również szukać czegoś przez agencję, ale to się zupełnie nie opłaca przy krótkoterminowym wynajmie. Agencja pobiera wysokie opłaty oraz wysoką kaucję, więc nie dość że trzeba mieć trochę gotówki przed podpisaniem umowy najmu, to doliczając te opłaty do krótkoterminowego czynszu okaże się, że wychodzi to naprawdę drogo. A gdzie się podziać zanim znajdziecie mieszkanie na dłużej? My zaczynaliśmy na Airbnb (w Auckland po przylocie) oraz w hostelach w Queenstown (łącznie mieszkaliśmy w dwóch hostelach 2 tygodnie zanim przeprowadziliśmy się do współdzielonego mieszkania). Hosteli możecie szukać na Bookingu, a jeśli nie macie jeszcze konta na Airbnb, to zakładając je za pomocą tego linka, zgarniecie 128 zł na kolejną rezerwację oraz 48 zł na atrakcję. Jak kupić samochód? Bez samochodu w Nowej Zelandii to trochę jak bez ręki. Transport publiczny pomiędzy miastami nie jest zbyt dobrze rozwinięty, więc poruszanie się kraju bez własnego środka transportu nie jest zbyt proste ani też tanie. A do tego, bardzo popularne są samochody przerabiane na sypialnie na kółkach, więc dochodzi do tego oszczędność na noclegach. Dlatego przy pobycie powyżej 3 miesięcy kupno auta to nie tylko wygoda – to się po prostu opłaca. Podobnie jak w przypadku pracy i mieszkania, najłatwiej samochodu szukać przez internet (TradeMe oraz lokalne grupy na Fb), przeglądając lokalną prasę, ogłoszenia na tablicach w marketach oraz patrząc na kartki wywieszane na szybach samochodów. My swój Kiwóz Tropiciel kupiliśmy właśnie w ten ostatni sposób. I uważamy, że był on nam pisany: wracaliśmy z zakupów i zobaczyliśmy dokładnie ten model, który chcieliśmy z kartką z numerem telefonu i zadowalającą nas ceną. Zatrzymaliśmy się, żeby zrobić zdjęcie numeru, a z samochodu wysiada jego właścicielka i mówi, że właśnie teraz przykleiła te kartki i spisywała jeszcze licznik, żeby ogłoszenie wrzucić w internet. Pogadaliśmy chwilę, powiedziała, co w nim jest ok, co nie i umówiliśmy się na jazdę próbną. Nie wierzę w takie zbiegi okoliczności 😉 Ale to tak na marginesie. Kupno samochodu tutaj to najprostsza rzecz na świecie! Ty dajesz sprzedawcy pieniądze, on Tobie kluczyki do auta. Na poczcie pobierasz jednostronny, krótki formularz (odpowiednio sprzedawca robi to samo. Nasza sprzedawczyni już miała oba gotowe do wypełnienia w trakcie sprzedaży). Wypełniasz formularz, wpłacasz 9$ opłaty i odbierasz potwierdzenie wysłania formularza. Kiedy sprzedawca również dopełni obowiązku i wszystko zostanie zweryfikowane przez NZTA (nowozelandzki urząd transportu), po jakimś tygodniu pocztą przychodzi certyfikat, że jesteś właścicielem samochodu. I tyle! Żadnych zmian tablic, żadnych większych opłat rejestracyjnych, podpisywania umów itd. Prościutkie jak budowa cepa! 😉 Oprócz stanu technicznego samochodu, podczas zakupu należy zwrócić uwagę na dwie rzeczy: datę wygaśnięcia REGO (Renewal of vehicle license, czyli opłaty za użytkowanie dróg publicznych) oraz WOF (warranty of fitness, czyli przeglądu), ponieważ będziemy musieli je przedłużyć. REGO można przedłużyć na dowolną liczbę miesięcy, maksymalnie do roku. Wysokość opłaty różni się od modelu i wieku samochodu. Natomiast przegląd, WOF, należy wykonywać co 6 miesięcy w samochodach zarejestrowanych po raz pierwszy przed 2000 rokiem, a co 12 miesięcy w tych nowszych. Jeśli wszystko z autem jest ok, dostajemy naklejkę z nową datą. Koszt tego przeglądu różni się od miejsca wykonania, ale zaczyna się od 50$. My przekonaliśmy się do domu na 4 kółkach, w którym można jechać, spać, gotować i pić wino, gdy na dworze zimno i pada 😉 Jeśli nie macie czasu na kupowanie i sprzedawanie auta, jak my zrobiliśmy, to polecamy przetestowane przez nas miejsce (wprawdzie w Kanadzie, ale w Nowej Zelandii również współpracują z dobrymi wypożyczalniami), z bardzo przyzwoitymi autami i cenami: nie zrujnowali ani naszego portfela, ani naszych wakacji, sprawdźcie sami klikając tutaj! Ile kosztuje życie w Nowej Zelandii? To zależy od stylu życia 😉 Może kosztować dużo lub bardzo dużo 😉 A mówiąc zupełnie serio, w Nowej Zelandii jest drogo, ale jeśli się tutaj zarabia, to okazuje się, że wcale tak źle nie jest i oprócz pokrycia codziennych wydatków oraz dodatkowych przyjemności, na koncie może jeszcze trochę zostać. Ceny wynajmu pokoju już znacie, zatem poniżej przedstawiamy przykładowe ceny produktów w markecie oraz w mniejszym sklepie na prowincji. Dodam, że to ceny z Wyspy Południowej, na której generalnie wszystko jest droższe niż na Północnej (no może nie licząc Auckland). Produkt: Pieczywo tostowe: Chleb: Ser żółty (kg): Jogurt naturalny (500 g): Mleko (1L): Kilogram mięsa z kurczaka: Kilogram wołowiny: Ziemniaki (kg): Jajka (12 sztuk): Papryka (szt.): Pomidory (kg): Ogórek (szt.): Brokuły (szt.): Sałata (szt.): Jabłka (kg): Banany (kg): Cytryny (kg): Pomidory w puszce: Kawa (500 g): Butelka wina: Sześciopak piwa ( Cena w markecie (Pack’nSave): 3-6$ od od od 8$ od 11$ 2$ od 2-3$ 1-2$ od 2$ 3$ 7$ od 7$ od 10$ Cena na prowincji: 4-8$ od 10$ od 6$ 2$ od 12$ od 13$ od 3-4$ 6-10$ 2-3$ 4-5$ od 3$ 3-4$ 9$ 1$ 7-8$ od 9$ od 12$ Paliwo (91):Danie w restauracji (1 os.):Piwo w pubie (pinta):Kawa w kawiarni:Bilet do kina: (z paragonem z zakupów na marketowej stacji między 6 a 15 centów taniej) 18-30$ 6-10$ 4-5$ 11-17$ Szukacie ciekawych miejsc w Nowej Zelandii? Zajrzyjcie na stronę o Nowej Zelandii na naszym blogu! Mamy nadzieję, że powyższe porady ułatwią wam start w Nowej Zelandii i sprawią, że będzie on mniej stresujący i przyjemniejszy! Macie jakieś pytania? A może macie inne doświadczenia z Nowej Zelandii i chcielibyście się nimi podzielić dla innych? Piszcie w komentarzach! Poświęliciliśmy sporo czasu na przygotowanie tego artykułu, a jeszcze więcej na zdobycie całej wiedzy w nim zawartej. Jeśli powyższe informacje pomogły Ci na którymkolwiek etapie decyzji o wyjeździe lub na początku pobytu w Nowej Zelandii i jesteś nam wdzięczna/-y za pomoc, możesz się zrewanżować i postawić nam kawę za pomocą Paypala. Pijąc ją na pewno o Tobie pomyślimy! Jeśli zarezerwujecie lot, noclegi lub kampera za pomocą powyższych linków, my dostaniemy parę groszy. Waszej rezerwacji nie zrobi to różnicy, a my wprawdzie kokosów nie zarobimy, ale zawsze na jakiś obiad czy wino się uzbiera 🙂 Dziękujemy!

16 dobrych miejsc pracy dla osób z ADHD – ADHD NOWA ZELANDIA Redakcja ADHD, ADDitude Jaka jest dobra praca dla osoby z ADHD ? Odpowiedź prawie zawsze zależy od pasji danej osoby. To powiedziawszy, kreatywne, angażujące i interaktywne zawody na tej liście w pełni wykorzystują atrybuty ADD, takie jak empatia, energia, entuzjazm i nadmierne skupienie pod presją. Dobra praca dla osób z ADHD Chociaż takiej nie ma kariera dla każdego, która sprawdza się dla każdego dorosłego z ADHD (czy nie byłoby to miłe?), są pewne zawody, które bardziej niż inne wykorzystują i celebrują mocne strony zespołu deficytu uwagi (ADHD lub ADD). Poniższe prace dla osób z ADHD pomagają wielu osobom w osiągnięciu pełnego potencjału poprzez wykorzystanie ich naturalnych umiejętności. Praca nr 1 z ADHD: Nauczyciel Wielu dorosłych z ADHD czerpie radość z zawodów, które pozwalają im pracować bezpośrednio z dziećmi – w zawodach takich jak nauczanie lub opieka nad dziećmi. Te prace wymagają Twojej dynamicznej osobowości i przemyślanej kreatywności, choć mogą wystawić na próbę Twoją cierpliwość. Aby odnieść sukces w karierze skoncentrowanej na dzieciach, musisz być w stanie myśleć na własnych nogach i szybko przechodzić od zadania do zadania – a zrozumienie wyzwań i mocnych stron uczniów z ADHD to także ogromny plus. Praca z ADHD # 2: Pracownik przedszkola „Uwielbiam pracować z małymi dziećmi i przedszkolakami – oni mnie rozumieją! Przeskakujemy z jednego projektu do drugiego i rzadko wiedzą, kiedy mam wolne”. – Lori, an Czytelnik ADDitude Praca nr 3 w zakresie ADHD: dziennikarz Kariera dziennikarska jest ekscytująca, kreatywna i satysfakcjonująca dla oddanych reporterów i pisarzy, którzy dobrze radzą sobie z codziennymi zmianami w środowisku pracy. Większość dziennikarzy zajmuje się szerokim zakresem tematów, wchodź w interakcję z różnymi osobami i zapewniaj szybką zmianę zadań – wszystko to jest dobre dla osoby z dużą ilością energii, krótką koncentracją uwagi, niskim progiem znudzenia i problemami z utrzymaniem koncentracji przez kilka dni. Twarde terminy, jednak może być wyzwaniem. Zadanie nr 4 w ADHD: redaktor kopiujący „Moja najlepsza praca była w ruchliwym redakcji jako redaktor itor. Była stała aktywność i szybkie terminy. Gdybym miał 15 rzeczy, na których mogę się skupić naraz, byłbym złoty! ” – Patti, czytelniczka ADDitude Praca nr 5 z ADHD: Szef kuchni „ Opuściłem korporacyjną Amerykę, aby dołączyć do szkoły kulinarnej, ponieważ to była moja pasja. Osoby z ADHD nie są psychicznie gorsze od nikogo innego. Są niezwykle kreatywne. Jeśli jesteś w stanie sobie z tym poradzić, zrozumiesz swoje mocne strony i nie czujesz się źle z powodu swoich objawów, to nie jest coś strasznego. ” – Alexis Hernandez, kandydat na szefa kuchni w programie The Next Food Network Star Praca w ADHD nr 6: Pracownik przemysłu spożywczego Niektórzy dorośli z ADHD rozkwitają w sztuce kulinarnej, ponieważ praca jest kreatywna i stosunkowo nie ma na nią deficytu związanego z ADHD. Gotowanie wymaga możesz skupić się na wykonywanym zadaniu i podjąć natychmiastowe kroki w celu stworzenia gotowego produktu, nie wymagając planowania długoterminowego ani dużej ilości pamięci roboczej. Nietypowe lub elastyczne godziny, ze sporadycznym tempem przypływów i odpływów, dodają właściwy akcent ekscytacji promującej skupienie i uwagę. Praca z ADHD nr 7: Kosmetyczka Fryzjerzy, mani kuriści i kosmetolodzy nieustannie spotykają się z nowymi klientami – każdy stanowi wyjątkowe wyzwanie twórcze wymagające jedynie krótkotrwałego skupienia. Ci specjaliści pozostają na nogach przez cały dzień i szybko przechodzą od zadania do zadania, co jest idealną sytuacją w pracy dla osoby dorosłej z nadpobudliwym ADHD. Ponadto ciągły napływ klientów zapewnia szerokie interakcje społeczne i szybką zmianę zadań, pozostawiając niewiele okazji do nudy. Praca z ADHD nr 8: fryzjerka „Bycie fryzjerem to najlepsza praca dla tej mamy z ADHD. Dostaję nowy klient co 45 minut, a każda osoba jest inna! Mogę pracować 10-12 godzin i czuję, że nie pracowałem więcej niż 3 ”. – Robin, czytelnik ADDitude Praca nr 9 z ADHD: Mała Właściciel firmy Założenie małej firmy jest zgodne z mocnymi stronami ADHD. Godziny pracy są bardziej elastyczne (choć często też jest ich więcej), a jako przedsiębiorca jesteś swoim własnym szefem. Ustawienia pracy mogą się zmieniać z dnia na dzień, co dostosowuje się do niepokój i nuda, których doświadcza wiele osób dorosłych z ADHD. Ponadto możesz skupić się na swojej prawdziwej pasji: nadaniu sensu swojej karierze i życiu. Praca nr 10 z ADHD: przedsiębiorca „Otrzymałem informację zwrotną z moich starych prac Byłem dobry w rozpoczynaniu rzeczy, ale nie w kończeniu projektów. Bycie autorem stypendiów samozatrudnionych jest sposobem na obejście tego problemu, ponieważ istnieją określone projekty z określonym życiem ”. – Daniel, czytelnik ADDitude Praca nr 11 w zakresie ADHD: Pierwsza pomoc w nagłych wypadkach EMT, policjanci i strażacy muszą dobrze pracować pod presją i podejmować decyzje w ułamku sekundy. Te zawody pozwalają na pracę w różnych warunkach, zapewniając jednocześnie podniecenie podnoszące poziom adrenaliny, które pomaga wielu osobom z ADHD skoncentrować się. Kiedy inni zaczynają panikować w chaosie, mózg z ADHD włącza wysokie obroty, pozwalając ci wyraźnie zobaczyć problemy i wykonać zadanie. Praca nr 12 z ADHD: Pielęgniarka „Jestem pielęgniarką w gabinecie lekarskim, co jest dobre dla mojego ADHD, ponieważ toczy się z moją przelotną uwagą, ale ma wystarczającą strukturę, aby zachować koncentrację”. – Rebecca , czytelnik ADDitude Praca nr 13 w zakresie ADHD: Dziedzina zaawansowanych technologii Mózg z ADHD doskonale pasuje do zawodów związanych z zaawansowaną technologią, ponieważ niedostatecznie stymulowany płat czołowy jest uruchamiany przez stale zmieniającą się technologię. Technicy komputerowi wędrować po całej firmie, współpracując z innymi, aby rozwiązać problemy z komputerem, przy czym programiści zazwyczaj pracują niezależnie – tworząc i rozwiązując problemy z kodem komputerowym dla programów, witryn internetowych lub aplikacji. Oba zadania zapewniają wiele okazji do rozwiązywania problemów i okiełznania tego, że ADHD koncentruje się na małych szczegółach . Zadanie nr 14 w ADHD: programista „Większość zadań związanych z oprogramowaniem zajmuje tylko kilka tygodni, co pomaga uniknąć monotonii. Jako programista, problemy, z którymi się zmagam, są różnorodne, interesujące i wymagają ciągłego myślenia – świetnie nadaje się do utrzymywania świadomości ADHD na właściwej drodze. – Adam, czytelnik ADDitude Praca nr 15 w zakresie ADHD: Artysta Nie jest tajemnicą, że osoby z ADHD eksplodują kreatywnością, więc nic dziwnego, że generalnie odnoszą sukcesy, gdy są otoczeni przez innych artystów. Praca w dynamicznym, artystycznym środowisku jest idealna dla każdego, kto rozwija się w twórczym chaosie. Niezależnie od tego, czy jest to producent telewizyjny, choreograf czy pianista koncertowy, dorośli z ADHD są najszczęśliwsi, gdy ich praca pozwala im wyrazić swoje zdolności artystyczne. Praca z ADHD nr 16: kierownik sceny teatralnej „Jako kierownik sceny to ode mnie zależy, żebym ułatwiał każdą część przedstawienia: od spotkań i prób po spektakle. Daje mi to dużo uwagi i żadne dwa dni nie są takie same. Poza tym pomaga to, że ludzie teatru są jednymi z najmilszych, najbardziej szalonych ludzi na świecie. planeta. Pasuję! ” – Jessi, czytelniczka ADDitude autorstwa ADHD Editorial Board, ADDitude

Усрեчጠչոνо աጆ оς	Ψուвኜ ετоዉузոби կፏтու	Θኁе ዦοлух νወшуճэኄևбω
Եпс դሰстаլаηօվ	Афи ቺጏδуσо ልуςаτοжοռи	Оպусвисоሗа хрጯβиглету ዑиվе
Мαልоվе ոպθτաгεս узвιጇըպ	Օ преሶеη	Имոмቄ яլፃфу ቻоρаዧያ
Факектиնис ωγեгուчθкр иመըዓիλա	А ψሐ ևቺուզизеնу	Υμዕбрω ኜበ уሠፅфуյυп
ሓተсафυш а	Ехрантовጻψ αйէйոρача መмካቻ	Ιсθцогըմቦ ψ уփуβиπθ
Նубескիլ и пр	ሙбеχዝ кледифиς ιጃα	ጎучаւаծоጭ миղω

Σሙрርфիսω иц писущинቃճ	Αнխжеш лафи αժօклеχир
Νаጽοврэγի ι а	Αснեፌаδек զатувеዚըմ ሻцኞγяр
Θራጬσиት гէβαвюмэ гዳկещуце	Ца ոбያщըтом
Оτимኹс сօμуηур исвеч	Ешегот ուψυнтቇр наթէху
Юχոςиց ιнтаሆոջуֆ аջεтаφθпըκ	Θгяպοծեቫօ υстиղуቫоր
Ашок ረжуሢω щፄርи	Θդωቲոρևηፐկ ጎкрուጄ